Ёр дар тарафи чамани пардаи зи рхсоргрФт

یار در طرف چمن پرده ز رخسارگرفت

Арақи шарми з рӯй гул вглнор гирифт

عرق شرم ز روی گل وگلنار گرفت

Гоҳ аз нозаши қади савлати шамшоди шикаст

گاه از نازش قد صولت شمشاد شکست

Гоҳи азтобши хади равнақ гулзор гирифт

گاه ازتابش خد رونق گلزار گرفت

Хоб аз дида ӣ девонау оқили бардошт

خواب از دیده ی دیوانه و عاقل برداشت

Тоб аз сина ӣ озод ва гирифтор гирифт

تاب از سینه ی آزاد و گرفتار گرفت

Ба қиём аз ҳамаи ҷои шӯр қиёмат ангехт

به قیام از همه جا شور قیامت انگیخت

Ба хиром аз ҳамаи каси қӯт рафтор гирифт

به خرام از همه کس قوت رفتار گرفت

Чеҳру зулфаш на зи ман сбҳаҳу саҷҷодаи рабӯд

چهر و زلفش نه ز من سبحه و سجاده ربود

Каз кафу китфи брҳмни бут ва зуннор гирифт

کز کف و کتف برهمن بت و زنار گرفت

Ҳарки дид он бути Лайлии шукри шаҳри ошӯб

هرکه دید آن بت لیلی شکر شهر آشوب

Бе худ аз хона чу маҷнӯни раҳ кҳсор гирифт

بی خود از خانه چو مجنون ره کهسار گرفت

Чашмаш ар барад ба шухии дили мардум на аҷаб

چشمش ار برد به شوخی دل مردم نه عجب

Аҷаб онаст ки маст омад вҳшёр гирифт

عجب آن است که مست آمد وهشیار گرفت

Дар раҳашгар сар ва ҷон рафт миндиш дило

در رهش گر سر و جان رفت میندیش دلا

наметавон дод ҷаҳонӣ ки чунин ёр гирифт

می توان داد جهانی که چنین یار گرفت

Шарҳи тимори сафойии қалам аз дӯдаи нигошт

شرح تیمار صفایی قلم از دوده نگاشت

Бози дӯди дилаш аз хома ва тӯмор гирифт

باز دود دلش از خامه  و طومار گرفت