Сафойии магари зи нави нигорӣ дигар гирифт

صفایی مگر ز نو نگاری دگر گرفت

Ки перонаи сар дигар ҷавонии з сар гирифт

که پیرانه سر دگر جوانی ز سر گرفت

Бад-ӣни ройу рӯи туро ки ёради малики шимурд

بدین رای و رو ترا که یارد ملک شمرد

Бад-ӣни халқу хуи туро ки танд башар гирифт

بدین خلق و خو ترا که تاند بشر گرفت

Ту бо ин вафоу меҳри дилу дида аш набӯд

تو با این وفا و مهر دل و دیده اش نبود

Ба меҳри он бевафо ки дили зи меҳр ту барграфт

به مهر آن بی وفا که دل ز مهر تو برگرفت

Забони кӯкаш аз баёни шукри резад аз даҳон

زبان کوکش از بیان شکر ریزد از دهان

Хаҷали онкӣ аз ъмии рахтро қамар гирифт

خجل آنکه از عمی رخت را قمر گرفت

Ба зулфи врхти мубоҳ ки молами ҳбои шимурд

به زلف ورخت مباح که مالم هبا شمرد

Ба чашму лабати ҳалол ки хӯнам ҳадар гирифт

به چشم و لبت حلال که خونم هدر گرفت

Сафойӣ зиён накард ба савдои ишқи ту

صفایی زیان نکرد به سودای عشق تو

Дилӣ дод ва аз ғамати ду олам ҷигар гирифт

دلی داد و از غمت دو عالم جگر گرفت