То нигарадам ғубори ҷавлонат

تا نگردم غبار جولانت

Брнхизми зи тарафи майдонат

برنخیزم ز طرف میدانت

Сар надорам дареғ аз он хами зулф

سر ندارم دریغ از آن خم زلف

Бозами ин гӯшро ба чавгонат

بازم این گوش را به چوگانت

То нбўсми камону шасти туро

تا نبوسم کمان و شست ترا

Бар нигарадам зи тири мижгонат

بر نگردم ز تیر مژگانت

Сахттар аз дили ту ҷон ман аст

سخت تر از دل تو جان من است

Ки намардум ба дарди ҳиҷронат

که نمردم به درد هجرانت

Ташнагонро суроғи обӣ буд

تشنگان را سراغ آبی بود

Ки намурдаанд дар биёбонат

که نمردند در بیابانت

МФшон аз ғубори ман ки буд

مفشان از غبار من که بود

Миннатӣ бар серуми зи домонат

منتی بر سرم ز دامانت

Нест қайди таъаллуқам бар пой

نیست قید تعلقم بر پای

Магар аз гесуии парешонат

مگر از گیسوی پریشانت

Нақшат аз дида кӣ равад ки ҳануз

نقشت از دیده کی رود که هنوز

Ҳаст дар дили нишони пайконат

هست در دل نشان پیکانت

Ман сафойӣ бидон умед ки боз

من صفایی بدان امید که باز

Наравад дар ҳавои ҷононт

نرود در هوای جانانت

Дилу дайнати зи кафи гирифтау боз

دل و دینت ز کف گرفته و باز

Кор дорад ҳануз бо ҷонат

کار دارد هنوز با جانت