Мусалсали зулфи мишкӣни гирди он рухсор ме гардад

مسلسل زلف مشکین گرد آن رخسار می‌گردد

Аҷаби Марии сияҳи пиромн гулзор ме гардад

عجب ماری سیه پیرامن گلزار می‌گردد

Макун ҷамъ аз рухи рахшон дигар зулфи парешон ро

مکن جمع از رخ رخشان دگر زلف پریشان را

Ки он саргаштаи ҳам чун ман пай дидор ме гардад

که آن سرگشته هم چون من پی دیدار می‌گردد

Ба як раҳ қатл кун ушшоқро каз ҳирси ҷони бозӣ

به یک ره قتل کن عشاق را کز حرص جان‌بازی

з кам кам пеш ва пас гаштани сухан бисёр ме гардад

ز کم کم پیش و پس گشتن سخن بسیار می‌گردد

Ба маҳшари куштагонатро маҷоли додхоҳии кӯ ?

به محشر کشتگانت را مجال دادخواهی کو؟

Ки дар боби ту кори доварӣ душвор ме гардад

که در باب تو کار داوری دشوار می‌گردد

Тугар хунрезии хубони аҷаби дорӣ тамошо кун

تو گر خونریزی خوبان عجب داری تماشا کن

Ки ҷону сар дар ин сомон чаҳ бемиқдор ме гардад

که جان و سر در این سامان چه بی‌مقدار می‌گردد

зи чашми ёру чашми ман камоли фарқи байн то чун

ز چشم یار و چشم من کمال فرق بین تا چون

Яке хунхор меуфтад яке хўнбор ме гардад

یکی خونخوار می‌افتد یکی خونبار می‌گردد

Тугар фарёд гуфтӣ хомаш оем фикр дигар кун

تو گر فریاد گفتی خامش آیم فکر دیگر کن

Чаҳ созами чораи дил каз фиғон ночор ме гардад

چه سازم چاره دل کز فغان ناچار می‌گردد

Ба рӯзи фасли чандин васл хоҳад дошт бар Юсуф

به روز فصل چندین وصل خواهد داشت بر یوسف

Азизии кӯ ба хоки остонат хор ме гардад

عزیزی کو به خاک آستانت خوار می‌گردد

Чаҳ боз ӯ гӯшаи хилват фароз омад сафойӣ ро

چه باز او گوشهٔ خلوت فراز آمد صفایی را

Дигар косимаҳи сар дар кӯча ва бозор ме гардад

دگر کآسیمه‌سر در کوچه و بازار می‌گردد