Аз он ду зулфи парешон ки хам ба хам дорад

از آن دو زلف پریشان که خم به خم دارد

Ба ҳар хамии дили ҷамъии асир ғам дорад

به هر خمی دل جمعی اسیر غم دارد

зи ашку рухи ҳамаро симу зар ба домони рехт

ز اشک و رخ همه را سیم و زر به دامان ریخت

Кадоми шаҳ ба гадоёни чунин карам дорад

کدام شه به گدایان چنین کرم دارد

Чаро зи дида ӣ мардуми наҳуфтаи рух чу парӣ

چرا ز دیده ی مردم نهفته رخ چو پری

Агар на шарм аз ӯ гулшан Ирам дорад

اگر نه شرم از او گلشن ارم دارد

Дилам ба оҳӯии бабр афканаш нагардад ром

دلم به آهوی ببر افکنش نگردد رام

Ба шери шарзаи нигар каз ғизол Ром дорад

به شیر شرزه نگر کز غزال رم دارد

Бигӯ ба Подшаҳ аз ман ки ҷоми ҷам ба кафи ор

بگو به پادشه از من که جام جم به کف آر

Ки сарфае набард ҳар ки малик ҷам дорад

که صرفه ای نبرد هر که ملک جم دارد

Ба лутфи гӯи бурҳони бандае збнди бало

به لطف گو برهان بنده ای زبند بلا

Чаҳ чашмати онкии ҳисории пар аз ҳашам дорад

چه چشمت آنکه حصاری پر از حشم دارد

Ба гоҳи назъ чаҳ фарқаст бо гадои шаҳ ро

به گاه نزع چه فرق است با گدا شه را

Ҳазор қайсару хоқон агар хадам дорад

هزار قیصر و خاقان اگر خدم دارد

зи хотирии алмӣ , аз дилӣ ғамӣ бурдор

ز خاطری المی، از دلی غمی بردار

Шубони марои даст ки ғами хорӣ ғнм дорад

شبان مرا دست که غم خواری غنم دارد

Сафои табъи сафойӣ чаҳ хуш тавон дарёфт

صفای طبع صفایی چه خوش توان دریافت

Аз ин лолии дилкаш ки дрқлм дорад

از این لآلی دلکش که درقلم دارد