Чун ёр сухан ронад вази нутқи шукри борад

چون یار سخن راند وز نطق شکر بارد

Хомӯшии он лабро шукр чаҳ даҳан дорад

خاموشی آن لب را شکر چه دهن دارد

Бе пардаи яке бхром то боз бубинам кист

بی پرده یکی بخرام تا باز ببینم کیست

Каз рух чу ту ма созаду зи қад чу ту сарви орад

کز رخ چو تو مه سازد و ز قد چو تو سرو آرد

Бархез ва ба ҷой хеш бинишон ҳамаи хубон ро

برخیز و به جای خویش بنشان همه خوبان را

Кин дасти чмиднҳо сарви чамании норад

کاین دست چمیدن ها سرو چمنی نارد

Як чини зи хами гесу дар роҳи сабо во кун

یک چین ز خم گیسو در راه صبا وا کن

То нофа ӣ чини худро глбўӣ напиндорад

تا نافه ی چین خود را گلبوی نپندارد

Деҳқони қадим аз нави гӯи дарҳамаи ҷояши зини пас

دهقان قدیم از نو گو درهمه جایش زین پس

Тухмӣ ба аз ин бошад нахлӣ ба аз ин корд

تخمی به از این باشد نخلی به از این کارد

Чашмӣ ба сипеҳри афкан чеҳрӣ бигушо бар меҳр

چشمی به سپهر افکن چهری بگشا بر مهر

То боҳамаи Рахшонеи худро чўтўи ннгорд

تا باهمه رخشانی خود را چوتو ننگارد

Бсроӣ ки кас нишнид ҷузи он даҳани нӯшин

بسرای که کس نشنید جز آن دهن نوشین

Гар бастаи намаки пошади вари ғунчаи ҳадиси орад

گر بسته نمک پاشد ور غنچه حدیث آرد

Даъвии ҳама бе маънии он толиби сӯрат ро

دعوی همه بی معنی آن طالب صورت را

Каз рои ту рӯи тобаду зи хуии ту сари хорад

کز رای تو رو تابد و ز خوی تو سر خارد

Бозам ба қудумати саргар марг амон бахшад

بازم به قدومت سر گر مرگ امان بخشد

Резам ба ҳузурати ҷонгар ҳодисаи бигузорад

ریزم به حضورت جان گر حادثه بگذارد

Рӯзӣ бинавоз аз васли зови шаби ҳиҷрон ро

روزی بنواز از وصل زاو شب هجران را

Дандон ба ҷигар то чанд бар сабри биФшорд

دندان به جگر تا چند بر صبر بیفشارد

Як раҳи қадамӣ аз лутф бар фарқи сафойии соӣ

یک ره قدمی از لطف بر فرق صفایی سای

То ҳаст ба кафи ҷоняш дар пой ту бисипорад

تا هست به کف جانیش در پای تو بسپارد