Каси раҳ ба диёр ҷон надорад

کس ره به دیار جان ندارد

То рӯй ба длстон надорад

تا روی به دلستان ندارد

Давр аз ту ба дӯши тан буд бор

دور از تو به دوش تن بود بار

Он сар ки бар остон надорад

آن سر که بر آستان ندارد

Ҷуз пӯст махону устихонӣ

جز پوست مخوان و استخوانی

Ҷисмӣ ки зи ишқ ҷон надорад

جسمی که ز عشق جان ندارد

То меҳри ту ҷо гирифт дар ҷон

تا مهر تو جا گرفت در جان

Ҷои ғам дигарон надорад

جای غم دیگران ندارد

Бигузашт баҳор вгл биёрост

بگذشت بهار وگل بیاراست

Боғи ту магар хазон надорад

باغ تو مگر خزان ندارد

Тобу таби иштиёқу даврӣ

تاب و تب اشتیاق و دوری

Саъбаст вале баён надорад

صعب است ولی بیان ندارد

Дар рондан ин ҳадиси хунин

در راندن این حدیث خونین

Мискини қаламам забон надорад

مسکین قلمم زبان ندارد

Ҳарфӣ нанигошт то зи мижгон

حرفی ننگاشت تا ز مژگان

Хуноби сияҳ равон надорад

خوناب سیه روان ندارد

Дил дод вгрФти ҷони сафойӣ

دل داد وگرفت جان صفایی

Савдои вафо зиён надорад

سودای وفا زیان ندارد