Он каз ҷафои омухти расму раҳи бедод ро

آن کز جفا آموخت رسم و ره بیداد را

Кош аз вафои омўздт чанде тариқ дод ро

کاش از وفا آموزدت چندی طریق داد را

Моро фитод ин моҷаро , касро чаҳ бок аз ранҷи мо

ما را فتاد این ماجرا، کس را چه باک از رنج ما

Аз сайди пайкони бало , набӯд хабари сайёд ро

از صید پیکان بلا، نبود خبر صیاد را

Лаълат ки дили ёқӯт ӯ , хӯни ҷигарҳо қӯт ӯ

لعلت که دل یاقوت او، خون جگرها قوت او

Албата хунрезӣаст ху , хунхори модарзод ро

البته خونریزی است خو، خونخوار مادرزاد را

Он чашм ва он мижгони нигар , комд ба хунрезӣ дигар

آن چشم و آن مژگان نگر، کآمد به خونریزی دگر

Сад нештар ё бештар дар кафи яке Фсод ро

صد نیشتر یا بیشتر در کف یکی فصاد را

Бурқаъи з рӯй длстон , бурдор тосозӣ аён

برقع ز روی دلستان، بردار تا سازی عیان

Ҳам оташи намрудён , ҳам равзаи шаддод ро

هم آتش نمرودیان، هم روضهٔ شداد را

Аз шӯри он ширини шукр , ман сина кунадам ӯ камар

از شور آن شیرین شکر، من سینه کندم او کمر

Дар по фикандам сар ба сар , афсонаи Фарҳод ро

در پا فکندم سر به سر، افسانهٔ فرهاد را

Дар дили сетонеи бардаи гӯ , холаши зи зулфи вчшму рӯ

در دل ستانی برده گو، خالش ز زلف وچشم و رو

Оҷиз нашуд шогирд ӯ , таълими сад устод ро

عاجز نشد شاگرد او، تعلیم صد استاد را

Дар доми ишқ афтодаам , коинсони дил азкФ дода ам

در دام عشق افتاده ام، کاینسان دل ازکف داده ام

Шнът мазан комодаҳам , гуҳи нолаи гуҳи фарёд ро

شنعت مزن کآماده ام، گه ناله گه فریاد را

Ишқаст ва ҳарҷо саркашад , чун Подшаҳ лашкар кашад

عشق است و هرجا سرکشد، چون پادشه لشکر کشد

Дар бндтоъти дркшд , як бандаи сад озод ро

در بندطاعت درکشد، یک بنده صد آزاد را

Аз санг омад сахттар , дил кондрў набӯд асар

از سنگ آمد سخت تر، دل کاندرو نبود اثر

зи оҳи сафойӣ каз шарар , марҳам кунад пӯлод ро

ز آه صفایی کز شرر، مرهم کند پولاد را