Дило хоҳии тавваҷуҳ бо худо кард

دلا خواهی توجه با خدا کرد

Тағофул боядат аз мосўо кард

تغافل بایدت از ماسوا کرد

Бадӣ аз дӯст бо некии зи бадхоҳ

بدی از دوست با نیکی ز بدخواه

Хатои барадии гумони кинҳо худо кард

خطا بردی گمان کاینها خدا کرد

Худо нашнохт пайғамбар надонист

خدا نشناخت پیغمبر ندانست

Ҳар онкас кин дуро аз ҳам ҷудо кард

هر آنکس کاین دو را از هم جدا کرد

Адои шукри ҳақ бояд дариғо

ادای شکر حق باید دریغا

Ки натавон шукри эҳсонаш адо кард

که نتوان شکر احسانش ادا کرد

Ба навмидӣ магардон рӯй аз ин боб

به نومیدی مگردان روی از این باب

Ки ҳар корӣ ки кард охир дуо кард

که هر کاری که کرد آخر دعا کرد

Ниёз ошиқасту нози маъшӯқ

نیاز عاشق است و ناز معشوق

Ки оҷизро қавии шаҳро гадо кард

که عاجز را قوی شه را گدا کرد

Ҷузи он бегонаи машраби ошноӣ

جز آن بیگانه مشرب آشنایی

Куҷои чандини ҷафо бо ошно кард

کجا چندین جفا با آشنا کرد

Қафас ба зи ошён ва . . . Ба аз боғ

قفس به ز آشیان و... به از باغ

Марои ишқи ту ин ҳолат ато кард

مرا عشق تو این حالت عطا کرد

Ба қайди хештани сахтами нигаҳдор

به قید خویشتن سختم نگهدار

Чаро бояд чунин сайдӣ раҳо кард

چرا باید چنین صیدی رها کرد

Ба гулгашти баҳоронат гумон дошт

به گلگشت بهارانت گمان داشت

зи берун омадани ъбҳр ҳаё кард

ز بیرون آمدن عبهر حیا کرد

Чу дайро дар шабистон орамидӣ

چو دی را در شبستان آرمیدی

Ба чашми мардум аз рухи парда во кард

به چشم مردم از رخ پرده وا کرد

Сафои дили муҳақар кулбаам ро

صفای دل محقر کلبه ام را

Сафойии равза ӣ дор алсФо кард

صفایی روضه ی دار الصفا کرد