Дардо ки ашки хӯн ба рухами кашф роз кард

دردا که اشک خون به رخم کشف راز کرد

Бозам ба кори пардаи дарии барг ва соз кард

بازم به کار پرده دری برگ و ساز کرد

Тӯмори ғам ки дидаи зи мардум ҳаме наҳуфт

طومار غم که دیده ز مردم همی نهفت

Бардошти даст аз дил ва бепарда боз кард

برداشت دست از دل و بی پرده باز کرد

Воъизи алоҷи ишқ ба ҳиҷрам ҳавола дошт

واعظ علاج عشق به هجرم حواله داشت

Ҳамли ҳақиқати ғами мо брмҷоз кард

حمل حقیقت غم ما برمجاز کرد

Ҷонони марои бароти раҳоӣ ба марг дод

جانان مرا برات رهایی به مرگ داد

Баси лутф бо ман он шаҳи мискин навоз кард

بس لطف با من آن شه مسکین نواز کرد

Бозами ғамат ки боҳамаи лоқидӣ аз дўкўн

بازم غمت که باهمه لاقیدی از دوکون

Мо ронёзмнди ту эй сарв ноз кард

ما رانیازمند تو ای سرو ناز کرد

Камтари таҳаккумӣ ки шуд аз ишқи бръқўл

کمتر تحکمی که شد از عشق برعقول

Маҳмӯдро мусаххари ҳукм Аёз кард

محمود را مسخر حکم ایاز کرد

Бодаши зҷФти абрӯии тоқи ту шарм ҳо

بادش زجفت ابروی طاق تو شرم ها

Обид ки рӯ ба қиблаи масҷид намоз кард

عابد که رو به قبله مسجد نماز کرد

Бо тоҷи шаҳи зи давлати фақрам сиррӣ намонад

با تاج شه ز دولت فقرم سری نماند

Ишқати маро ба тарки калла сарафроз кард

عشقت مرا به ترک کله سرافراز کرد

Тӯбо ба рӯзи васли ҳам эй кош дода буд

طوبی به روز وصل هم ای کاش داده بود

Он кӯи шароби фироқи ту чандин дароз кард

آن کو شراب فراق تو چندین دراز کرد

Бо фари бахти хеш сафойӣ кунам сипос

با فر بخت خویش صفایی کنم سپاس

Коқболи ишқам аз ду ҷаҳон бениёз кард

کاقبال عشقم از دو جهان بی نیاز کرد