Кас нест каш аз қисса ӣ дили роз тавон кард

کس نیست کش از قصه ی دل راز توان کرد

Шарҳии зи ғами дӯсти бадви боз тавон кард

شرحی ز غم دوست بدو باز توان کرد

Анҷом надорад хабари ишқ чаҳ пурсӣ

انجام ندارد خبر عشق چه پرسی

Ин нест беоне ки худ оғоз тавон кард

این نیست بیانی که خود آغاز توان کرد

Ғам нест з беболу парии тоири дил ро

غم نیست ز بی بال و پری طایر دل را

Пиндошт ки аз қайди ту парвоз тавон кард

پنداشت که از قید تو پرواز توان کرد

Ҷузи дил ки маро дар шикани зулф ту осуд

جز دل که مرا در شکن زلف تو آسود

Гунҷишки куҷои ҳамдами шаҳбоз тавон кард

گنجشک کجا همدم شهباز توان کرد

Дар вай на чунон бастаи таъаллуқ ки ба занҷир

در وی نه چنان بسته تعلق که به زنجیر

Аз мӯии ту хуии дили мо боз тавон кард

از موی تو خوی دل ما باز توان کرد

Ҳам расми ту сайёди расани тоб тавон гуфт

هم رسم تو صیاد رسن تاب توان گفت

Ҳам исми ваии устоди расани боз тавон кард

هم اسم وی استاد رسن باز توان کرد

Як раҳ надиҳӣ коми ман аз лаъли худ охир

یک ره ندهی کام من از لعل خود آخر

Инсоф куҷо шуд чиқадр ноз тавон кард

انصاف کجا شد چقدر ناز توان کرد

То чанд ба хоки ашки замини гирди тавон рехт

تا چند به خاک اشک زمین گرد توان ریخت

Точнд ба чархи оҳ фалак тоз тавон кард

تاچند به چرخ آه فلک تاز توان کرد

Хӯни зоду ғамами роҳилаи раҳи оҳу рафиқи ашк

خون زاد و غمم راحله ره آه و رفیق اشک

Аз хок дарат барги сафари соз тавон кард

از خاک درت برگ سفر ساز توان کرد

Бо шарти тамомии маи тобони фалак ро

با شرط تمامی مه تابان فلک را

Нисбат на бидон сарви сарафроз тавон кард

نسبت نه بدان سرو سرافراز توان کرد

Бо хеш макун низ сафойии ғами дили фош

با خویش مکن نیز صفایی غم دل فاش

Дар барзахи бегонаи куҷои боз тавон кард

در برزخ بیگانه کجا باز توان کرد