Хилофи одат агар чарх ёварӣ ме кард

خلاف عادت اگر چرخ یاوری می کرد

Ба хоки кӯии туами бахт раҳбарӣ ме кард

به خاک کوی توام بخت رهبری می کرد

Сиррӣ ба пои ту чун хок судани рӯзӣ

سری به پای تو چون خاک سودن روزی

Шабии ситора агар тарк бдсрӣ ме кард

شبی ستاره اگر ترک بدسری می کرد

Анояти ту з ҳад даргузашт варна чаҳ чиз

عنایت تو ز حد درگذشت ورنه چه چیز

Маро ба ҷурму ҷинояти чунин ҷирӣ мекард

مرا به جرم و جنایت چنین جری میکرد

Наёфт рухсат аз он чашм варна домани вор

نیافت رخصت از آن چشم ورنه دامن وار

Дилам ба соқи ту бо зулф ҳамсарӣ ме кард

دلم به ساق تو با زلف همسری می کرد

Ризо ба байъ нашуд варна моҳу моҳӣ ро

رضا به بیع نشد ورنه ماه و ماهی را

Ба меҳри худ зи сари шавқ муштарӣ ме кард

به مهر خود ز سر شوق مشتری می کرد

Шуд аз далоили чашмати дуруст бар мардум

شد از دلایل چشمت درست بر مردم

Ки сомрии ҳам аз ин даст соҳирӣ ме кард

که سامری هم از این دست ساحری می کرد

Марои забони фасоҳати сабоҳати тўгшўд

مرا زبان فصاحت صباحت توگشود

Вагарнаи лолӣ кӣ оҳанг шоирӣ ме кард

وگرنه لالی کی آهنگ شاعری می کرد

Ба лавҳ рӯйу хати сабзу хома ӣ сари зулф

به لوح روی و خط سبز و خامه ی سر زلف

Агар хато накунам машқ дилбарӣ ме кард

اگر خطا نکنم مشق دلبری می کرد

Ба ҷузи ғамаш ки замонии зи мо канора наҷуст

به جز غمش که زمانی ز ما کناره نجست

Ки ин замон ба каси онсон бародарӣ ме кард

که این زمان به کس آنسان برادری می کرد

Шудӣ қабули сафойии вилояташ ба худоӣ

شدی قبول صفایی ولایتش به خدای

Дил аз ъиноди ту ҳар кӯ чу ман барӣ ме кард

دل از عناد تو هر کو چو من بری می کرد