Саҳаргаҳон ки сабои нофа густарӣ ме кард

سحرگهان که صبا نافه گستری می کرد

Ба боғи гули зи ғамати перҳан дарӣ ме кард

به باغ گل ز غمت پیرهن دری می کرد

Ба буии мӯии ту сунбул ба хеш май печид

به بوی موی تو سنبل به خویش می پیچید

Ба шавқ рӯй ту булбул суханварӣ мекард

به شوق روی تو بلبل سخنوری میکرد

Ҳаво ба рангразии дрчмн чу бар ме хост

هوا به رنگرزی درچمن چو بر می خاست

Ғамат ба рӯй ман оғоз заргарӣ мекард

غمت به روی من آغاز زرگری میکرد

Бидон умед ки гардад баҳоии хок дарат

بدان امید که گردد بهای خاک درت

Рухами муқобила бо зар ҷаъфарӣ ме кард

رخم مقابله با زر جعفری می کرد

Тўхўд ба дасти каромати з пой бинишастӣ

توخود به دست کرامت ز پای بنشستی

Вагарнаи сарви куҷо бо тўҳмсрӣ ме кард

وگرنه سرو کجا با توهمسری می کرد

Назари бадви тўхўди андохтии вагарнаи куҷо

نظر بدو توخود انداختی وگرنه کجا

Ба чашми шӯхи ту наргис баробарӣ мекард

به چشم شوخ تو نرگس برابری میکرد

Сафойӣ аз ҳамаи хайли хати фурӯашони кош

صفایی از همه خیل خط فروشان کاش

Худии з рӯй сафо аз риё барӣ ме кард

خودی ز روی صفا از ریا بری می کرد