Чу тарки чашми ту зи абрӯии худ камон гирад

چو ترک چشم تو ز ابروی خود کمان گیرد

Бигӯ ба тири нахустин маро нишон гирад

بگو به تیر نخستین مرا نشان گیرد

Фиреби ишқ ба ҳарб бутӣ кашид маро

فریب عشق به حرب بتی کشید مرا

Ки аз Рахши сипар аз қоматаш синон гирад

که از رخش سپر از قامتش سنان گیرد

Сипоҳи шоҳ ки шаҳрӣ ба чор ма нагирифт

سپاه شاه که شهری به چار مه نگرفت

Низоми моҳи ман аз як нигаҳ ҷаҳон гирад

نظام ماه من از یک نگه جهان گیرد

зи доғи он ма маҳмил нишин битарсу бпоӣ

ز داغ آن مه محمل نشین بترس و بپای

Мабод зи оҳи ман оташ ба корвон гирад

مباد ز آه من آتش به کاروان گیرد

Ду асба дар паии дил май рӯми рикоби гушой

دو اسبه در پی دل می روم رکاب گشای

Куҷост марди раҳе то маро Аннан гирад

کجاست مرد رهی تا مرا عنان گیرد

Гарон фуруш махонаш ки бошад арзони боз

گران فروش مخوانش که باشد ارزان باز

Агар баҳоии нигоҳии ҳазор ҷон гирад

اگر بهای نگاهی هزار جان گیرد

Ду ним ршҳаҳи зулоли лабати аҷаб ки яке

دو نیم رشحه زلال لبت عجب که یکی

Чаҳор наҳри ҷинон дар изоӣ он гирад

چهار نهر جنان در ازای آن گیرد

Ҳар онкии аҳл назар шуд зи суҳбати ту дамӣ

هر آنکه اهل نظر شد ز صحبت تو دمی

намедиҳад ки ивази айш ҷовдон гирад

نمی دهد که عوض عیش جاودان گیرد

Пас аз вуқуф ба хок дарат камол хатост

پس از وقوف به خاک درت کمال خطاست

Ба аҳди булбул агар роҳ гулистон гирад

به عهد بلبل اگر راه گلستان گیرد

Баҳорат аз хатари сарсар эминаст балӣ

بهارت از خطر صرصر ایمن است بلی

Сипоҳи ғамзаи сари роҳ бар хазон гирад

سپاه غمزه سر راه بر خزان گیرد

Сафойӣ аз дар ҷонон ба дар нахоҳад шуд

صفایی از در جانان به در نخواهد شد

Вари ин қабул надорад маро змон гирад

ور این قبول ندارد مرا ضمان گیرد