Дили азҷроҳти теғам на он қадари сӯзад

دل ازجراحت تیغم نه آن قدر سوزد

Ки нӯки новаки ғайрати марои ҷигари сӯзад

که نوک ناوک غیرت مرا جگر سوزد

Тўшмъи сӯзӣ ва ман сӯзам аз ҳасад ки чаро

توشمع سوزی و من سوزم از حسد که چرا

Ба базми айши тўҷзи ман яке дигар сӯзад

به بزم عیش توجز من یکی دگر سوزد

Ба ҷурми дидаи дилами сӯхти зи оташи ту балӣ

به جرم دیده دلم سوخت ز آتش تو بلی

Ба Нитсаатон чу фитад шуълаи хушк ватар сӯзад

به نیستان چو فتد شعله خشک و تر سوزد

Маро насӯхт ҷафои ту сахти дили чандон

مرا نسوخت جفای تو سخت دل چندان

Ки рӯзу шаби дилами аи зоаҳ бе асари сӯзад

که روز و شب دلم ا زآه بی اثر سوزد

Сиришки сӯзи дарунами накост балки фузуд

سرشک سوز درونم نکاست بلکه فزود

Дар оби оташи ишқи ту бештари сӯзад

در آب آتش عشق تو بیشتر سوزد

Набӯд аз дилами огаҳи сўои дида касе

نبود از دلم آگه سوای دیده کسی

Марои мухолифати ашки парда дар сӯзад

مرا مخالفت اشک پرده در سوزد

Чунон зи тобиш рух барфурӯхт шуълаи ҳасан

چنان ز تابش رخ برفروخت شعله حسن

Ки дайну донишу ҳушам ба як шарари сӯзад

که دین و دانش و هوشم به یک شرر سوزد

Дили азхёли тўдрсинаҳ ҳар шабам то кӣ

دل ازخیال تودرسینه هر شبم تا کی

Чўшмъ дар лаган аз шом то саҳари сӯзад

چوشمع در لگن از شام تا سحر سوزد

Насӯхт нашутур алмоси душманони ҳаргиз

نسوخت نشتر الماس دشمنان هرگز

Марои чунон ки дил аз новаки назари сӯзад

مرا چنان که دل از ناوک نظر سوزد

Сафойӣ аз паии бадрӯди ман ту зӯдтари ой

صفایی از پی بدرود من تو زودتر آی

Мабод оташи ишқам ки бе хабари сӯзад

مباد آتش عشقم که بی خبر سوزد