Марои ин мояи расвои магар аз дида ё дил шуд

مرا این مایه رسوایی مگر از دیده یا دل شد

Ба шайдое кашад кораш ҳар он каз хеш ғофил шуд

به شیدایی کشد کارش هر آن کز خویش غافل شد

зи дасти дида кӣ бо коми дили хокӣ ба сар кардам

ز دست دیده کی با کام دل خاکی به سر کردم

Сарои пои остонаши чашм то барҳам задам гул шуд

سرا پا آستانش چشم تا برهم زدم گل شد

Фиканд аз поу барад аз дастами он тарки камони абрӯ

فکند از پا و برد از دستم آن ترک کمان ابرو

Ҷуз ин набӯд ҷазои он ки бо пайкон муқобил шуд

جز این نبود جزای آن که با پیکان مقابل شد

Ба гулшани болам эй сайёди зинҳор аз қафас магушо

به گلشن بالم ای صیاد زنهار از قفس مگشا

Чаҳ донад фарқи дому ошёни сайдӣ ки бсмл шуд

چه داند فرق دام و آشیان صیدی که بسمل شد

Тасаллӣ ёфт дилҳо дар хами зулфаши каромати байн

تسلی یافت دل ها در خم زلفش کرامت بین

Ки аз таъсири як занҷири сад девона оқил шуд

که از تأثیر یک زنجیر صد دیوانه عاقل شد

Ғами ман хур ки хуфтам бар сари тирати зиҳии шодӣ

غم من خور که خفتم بر سر تیرت زهی شادی

Шаҳидиро ки гомӣ чанд аз дунбол қотил шуд

شهیدی را که گامی چند از دنبال قاتل شد

Ба васлаш тан задам ва инак ба ҳиҷрами ҷони сипории байн

به وصلش تن زدم و اینک به هجرم جان سپاری بین

Ба як бефикрӣ дил бингар осонам чаҳ мушкил шуд

به یک بی فکری دل بنگر آسانم چه مشکل شد

Супурдами давр аз авҷоне ки наздикаши ниФшондм

سپردم دور از اوجانی که نزدیکش نیفشاندم

Тағобун буд зини савдои марои судӣ ки ҳосил шуд

تغابن بود زین سودا مرا سودی که حاصل شد

Сафойиро чун киштии шикаст аз мавҷи ин дарё

صفایی را چون کشتی شکست از موج این دریا

Ки баъд аз қарнҳо як таҳтаи натавонад ба соҳил шуд

که بعد از قرن ها یک تخته نتواند به ساحل شد