Ҷонам аз сина ба ҳасрат чўглўгир омад

جانم از سینه به حسرت چوگلوگیر آمد

Ёр омад ба серуми зуд вале дайр омад

یار آمد به سرم زود ولی دیر آمد

То хӯрд хӯни марои фош аз он абрӯӣу чашм

تا خورد خون مرا فاش از آن ابروی و چشم

Тарки масти нигаҳаши даст ба шамшер омад

ترک مست نگهش دست به شمشیر آمد

То крои бастаи гесуӣ ва сарин хостаи боз

تا کرا بستهٔ گیسوی و سرین خواسته باز

Беҷиҳат нест ки боканда ва занҷир омад

بی جهت نیست که باکنده و زنجیر آمد

Гар надорад сари бӯси кафи пои ту чу мо

گر ندارد سر بوس کف پای تو چو ما

Пас чаро турраи ?ут аз дӯш сарозер омад

پس چرا طره ات از دوش سرازیر آمد

Қӯт омаданам дар пят аз заъф набӯд

قوت آمدنم در پیت از ضعف نبود

Варна аз зулфи дарози ту чаҳ тақсир омад

ورنه از زلف دراز تو چه تقصیر آمد

Дӯш дар воқеаи туркӣ ба ду теғами хӯни рехт

دوش در واقعه ترکی به دو تیغم خون ریخت

Хобами имрӯзи зи абрӯии ту таъбир омад

خوابم امروز ز ابروی تو تعبیر آمد

Корӣ аз пеши набарди ашки саҳаргоҳи маро

کاری از پیش نبرد اشک سحرگاه مرا

Инак эй нолаи турои навбат шабгир омад

اینک ای ناله ترا نوبت شبگیر آمد

Аз паии дӯсти сафойии дил ва ҷон додам боз

از پی دوست صفایی دل و جان دادم باز

Пеши ушшоқи марои моя тшўир омад

پیش عشاق مرا مایهٔ تشویر آمد