Гуфтам охири з чаҳ бръҳди ту бунёд намонад

گفتم آخر ز چه برعهد تو بنیاد نماند

Гуфт як ҳарфам аз он аҳди вафо ёд намонад

گفت یک حرفم از آن عهد وفا یاد نماند

Шӯри савдои ту эй хусрави ширини даҳанон

شور سودای تو ای خسرو شیرین دهنان

Дар ҷаҳони зикрӣ аз афсона Фарҳод намонад

در جهان ذکری از افسانه فرهاد نماند

Банда ӣ турра ӣ дилбанди ту кандар ҳамаи шаҳр

بنده ی طره ی دلبند تو کاندر همه شهر

Ба ғалати ҳаргиз аз ӯ гарданӣ озод намонад

به غلط هرگز از او گردنی آزاد نماند

То ту зуннори сар зулф фикандӣ бар дӯш

تا تو زنار سر زلف فکندی بر دوش

Сокини каъба ба кафи сбҳаҳ ӣ аврод намонад

ساکن کعبه به کف سبحه ی اوراد نماند

Ҳар куҷои Подшаҳи ҳасан ту зад навбати ишқ

هر کجا پادشه حسن تو زد نوبت عشق

Дил хеле ба хаёли ғам ӯ шод намонад

دل خیلی به خیال غم او شاد نماند

То ба сарву сементи дида фурӯ дӯхт назар

تا به سرو و سمنت دیده فرو دوخت نظر

Дар назари ному нишон аз гул ва шамшод намонад

در نظر نام و نشان از گل و شمشاد نماند

Шуд рақами нақши вуҷӯди ту чу бар лавҳи шуҳуд

شد رقم نقش وجود تو چو بر لوح شهود

Ҷуфти бирнги ту дар сафҳа ӣ эҷод намонад

جفت بیرنگ تو در صفحه ی ایجاد نماند

Ончӣ раҳ дошт дар имкони ҳамаи зеботар азин

آنچه ره داشت در امکان همه زیباتر ازین

Санъатӣ дар қалами қудрат устод намонад

صنعتی در قلم قدرت استاد نماند

На лаб аз нола ба оромиш дил гашта хурӯш

نه لب از ناله به آرامش دل گشته خروش

Бе ту аз гиряи марои фурсат фарёд намонад

بی تو از گریه مرا فرصت فریاد نماند

Дар ҷудоӣ ҳама гӯйанд кунам касби шикеб

در جدایی همه گویند کنم کسب شکیب

Ғофил аз онкии марои сабр худодод намонад

غافل از آنکه مرا صبر خداداد نماند

Кӣ фаромӯш кунад аз ту сафойии ҳошо

کی فراموش کند از تو صفایی حاشا

То ту дар хотирӣ аз хештанам ёд намонад

تا تو در خاطری از خویشتنم یاد نماند