зи чоки сина агар бар кашами фиғонӣ чанд

ز چاک سینه اگر بر کشم فغانی چند

Ба як нафири баҳам бар занами ҷаҳонӣ чанд

به یک نفیر بهم بر زنم جهانی چند

Сиришк дил накунад то сарои тани вайрон

سرشک دل نکند تا سرای تن ویران

Ниҳодам аз мижаи брдидаҳи ноўдонӣ чанд

نهادم از مژه بردیده ناودانی چند

Ба ҷон фишонӣ ва сарбозем ишорат кун

به جان فشانی و سربازیم اشارت کن

Агар ба аҳд ҳаром ёбад имтиҳонӣ чанд

اگر به عهد حرام یابد امتحانی چند

Сўои меҳри ту ушшоқро баста ки дид

سوای مهر تو عشاق را بسته که دید

Ситорае ки шавад моҳи осмонӣ чанд

ستاره ای که شود ماه آسمانی چند

Марои шимури саги ин остон ба ҳукми вафо

مرا شمر سگ این آستان به حکم وفا

Яке ҳисоб кун аз хайли посбонӣ чанд

یکی حساب کن از خیل پاسبانی چند

зи турраи ту ба зулф батон чаҳ фарқ ки нест

ز طره تو به زلف بتان چه فرق که نیست

Чунон ки нисбати събон ба ресмонӣ чанд

چنان که نسبت ثعبان به ریسمانی چند

Фтми асири ту злФо чаҳ дӯдае ки фитод

فتم اسیر تو زلفا چه دوده ای که فتاد

Асир ҳар хами мӯии ту дудмонӣ чанд

اسیر هر خم موی تو دودمانی چند

Чаҳ пурсӣ аз дили худ куштагони хуфта ба хӯн

چه پرسی از دل خود کشتگان خفته به خون

Фитода бар сар кӯй тунем ҷонӣ чанд

فتاده بر سر کوی تونیم جانی چند

зи тори зулфи ту перони хамидаи ҷузи ту ҷавон

ز تار زلف تو پیران خمیده جز تو جوان

Ки басти як раҳ аз ин дасти бадгумонӣ чанд

که بست یک ره از این دست بدگمانی چند

Марои сафойӣу савдои хуб рӯйон чист

مرا صفایی و سودای خوب رویان چیست

Куҷои баромадаи як пер бо ҷавонӣ чанд

کجا برآمده یک پیر با جوانی چند