Ало эй боғбон бигзор ё булбули дамии гул ро

الا ای باغبان بگذار یا بلبل دمی گل را

Ки тоби ҳиҷри гул то сол дигар нест булбул ро

که تاب هجر گل تا سال دیگر نیست بلبل را

Ба тарафи гулшан аз савдои чеҳру зулф худ бингар

به طرف گلشن از سودای چهر و زلف خود بنگر

Ба дили сад доғи сӯриро ба тани сад тоби сунбул ро

به دل صد داغ سوری را به تن صد تاب سنبل را

Ироқ аз ҳасан бигирифтӣ мусаххар кун хуросони ҳам

عراق از حسن بگرفتی مسخر کن خراسان هم

зи қад вчҳр башикан сарви кшмри моҳи кобул ро

ز قد وچهر بشکن سرو کشمر ماه کابل را

Ба айни ҳӯшёригар назар дар соғар андозӣ

به عین هوشیاری گر نظر در ساغر اندازی

зи мастиҳои чашм аз хештани беруни барии мл ро

ز مستی های چشم از خویشتن بیرون بری مل را

Агар поем ба ҳиҷрони ковуши ишқати марои кофӣ

اگر پایم به هجران کاوش عشقت مرا کافی

Ту худ эй дӯст чанде даст кӯтаҳ кун татовул ро

تو خود ای دوست چندی دست کوته کن تطاول را

Хати вгисўии ҷононро ба ҷон чун мунтаҳии байнам

خط وگیسوی جانان را به جان چون منتهی بینم

Муҳиқам гар надонам ботили ин давру тасалсул ро

محقم گر ندانم باطل این دور و تسلسل را

Тафарруҷгоҳи муштоқони сари кӯии ту баси зини пас

تفرجگاه مشتاقان سر کوی تو بس زین پس

Ки бо рӯй тўозглзор безорӣаст булбул ро

که با روی توازگلزار بی زاری است بلبل را

Маро дар нашъа ӣ нақли дандони шкрхои бас

مرا در نشئه ی نقل دندان شکرخا بس

Ба ҳалвоҳои кул малик надаҳум ин тнқл ро

به حلواهای کل ملک ندهم این تنقل را

Сафойӣ зон зқн ва он лаъл бо ҳзм ва ҳазар бигузар

صفایی زان ذقن و آن لعل با حزم و حذر بگذر

Ки сар бозаст ин чаҳроу раҳи тнгости ин пул ро

که سر باز است این چه را و ره تنگاست این پل را