Соҳиби дилӣ ба сайри камонат назар накард

صاحب دلی به سیر کمانت نظر نکرد

То синаи пеши он сафи пайкон сайр накард

تا سینه پیش آن صف پیکان سیر نکرد

Ашкаш ба остини ту аз рух накарда пок

اشکش به آستین تو از رخ نکرده پاک

То хоки остони ту серума ӣ басар накард

تا خاک آستان تو سرمه ی بصر نکرد

Сӯфии мо ба тарки каллаи сарфае набард

صوفی ما به ترک کله صرفه ای نبرد

Мискин ки хокпои турои тоҷ сар накард

مسکین که خاکپای ترا تاج سر نکرد

Сайдат ба ёди боли афшонии ошён

صیدت به یاد بال افشانی آشیان

Аз хўшдлӣ ба доми ту сари зер пар накард

از خوشدلی به دام تو سر زیر پر نکرد

Юсуфи худ ар набӯд гирифтори кас чаро

یوسف خود ار نبود گرفتار کس چرا

Бар ваии гузашти қарнӣу ёд аз падар накард

بر وی گذشت قرنی و یاد از پدر نکرد

Чеҳрӣ ки остини ту бар дидагон насуд

چهری که آستین تو بر دیدگان نسود

Чашмӣ ки остони ту аз гиря тар накард

چشمی که آستان تو از گریه تر نکرد

Дардо ки кас ба ҳазрат ҷонон наҷуст ҷой

دردا که کس به حضرت جانان نجست جای

Ковро зи рашки даври фалак дрбдр накард

کاو را ز رشک دور فلک دربدر نکرد

зи оташ ба санг рахна науфтода кас надид

ز آتش به سنگ رخنه نیفتاده کس ندید

Ҷуз дар дили ту коаҳи сафойӣ асар накард

جز در دل تو کآه صفایی اثر نکرد