Фақиҳи шаҳр ки саҷҷодаҳо броб кашид

فقیه شهر که سجاده ها برآب کشید

Шикасти тавба ва бо суфиён шароб кашид

شکست توبه و با صوفیان شراب کشید

Навиди боди шуморо ба бода хӯрдани фош

نوید باد شما را به باده خوردن فاش

Ки мӯҳтасиб ба ҷамоати шароб ноб кашид

که محتسب به جماعت شراب ناب کشید

Сурӯди мужда ӣ раҳмати вусӯл май ҳама ро

سرود مژده ی رحمت وصول می همه را

Дигар набоядам аз ҳасраташ азоб кашид

دگر نبایدم از حسرتش عذاب کشید

Дамид ахтарӣ аз осмони токи имрӯз

دمید اختری از آسمان تاک امروز

Ки моҳ аз хиҷолат дар эҳтиҷоб кашид

که ماه از خجالت در احتجاب کشید

Ба кохи нози дарой ва бикӯб пои нишот

به کاخ ناز درآی و بکوب پای نشاط

Ки шохи духтари рузро зи рух ниқоб кашид

که شاخ دختر رز را ز رخ نقاب کشید

Надида рӯй турои дидаи ашк ҳо ифшоанд

ندیده روی ترا دیده اشک ها افشاند

Гулӣ начед аз ин боғу бас гулоб кашид

گلی نچید از این باغ و بس گلاب کشید

Ба хӯни мо кафу сари панҷаро нигор намой

به خون ما کف و سر پنجه را نگار نمای

Турои дареғ буд миннат азхзоб кашид

ترا دریغ بود منت ازخضاب کشید

Ғамат ба ғорати малики дилами шабихуни барад

غمت به غارت ملک دلم شبیخون برد

Шаҳии қавии сипаҳӣ бар диҳӣ хароб кашид

شهی قوی سپهی بر دهی خراب کشید

Марои маҷоли фирор аз каманд ишқ намонад

مرا مجال فرار از کمند عشق نماند

Ки бе диранги фурӯи баст ва бо шитоб кашид

که بی درنگ فرو بست و با شتاب کشید

Набӯд пои гурезами зи ҷанги кокулу зулф

نبود پای گریزم ز جنگ کاکل و زلف

Ки сахти баст ба занҷир ва бо таноб кашид

که سخت بست به زنجیر و با طناب کشید

Рӯм ба кавкаби носаъд хеш гарем зор

روم به کوکب ناسعد خویش گریم زار

Кунун ки чархи турои даври ма саҳоб кашид

کنون که چرخ ترا دور مه سحاب کشید

Ба дил намонад сафойии туоне ва тоб намонад

به دل نماند صفایی توانی و تاب نماند

Дилӣ ба синаам аз бас ки дард ва тоб кашид

دلی به سینه ام از بس که درد و تاب کشید

Ҳузур то нафитад кӣ муяссараст маро

حضور تا نفتد کی میسر است مرا

Баёни ҳолати дили зончаҳ дар ғиоб кашид

بیان حالت دل زانچه در غیاب کشید