Тан аз тимори ишқами мондаи бемор

تن از تیمار عشقم مانده بیمار

Тўчндӣ боядам поеи парастор

توچندی بایدم پایی پرستار

Паии пурсиш ба сари вақтами шитобӣ

پی پرسش به سر وقتم شتابی

Агар гардии зи аҳволами хабари дор

اگر گردی ز احوالم خبر دار

Биё бингар ки чун ин зори маҳҷӯр

بیا بنگر که چون این زار مهجور

Ба бистари хуфта бо як олами озор

به بستر خفته با یک عالم آزار

зи ширини шарбати он лаъли нӯшин

ز شیرین شربت آن لعل نوشین

з бас нӯшедам омад табъи ман ҳор

ز بس نوشیدم آمد طبع من حار

зи унноб ва сипасатон ту бояд

ز عناب و سپستان تو باید

Ба тбридми давоеи баради даркор

به تبریدم دوایی برد درکار

Магар зон лаб шифо ҷӯям вгўиӣ

مگر زان لب شفا جویم وگویی

Нахоҳам баради ҷони зини тобу тимор

نخواهم برد جان زین تاب و تیمار

Дили онҷо бо висолати рафта аз даст

دل آنجا با وصالت رفته از دست

Тани ӣнҷо дар фироқати монда аз кор

تن اینجا در فراقت مانده از کار

Дили онҷо бо хами зулфати ҳам оғӯш

دل آنجا با خم زلفت هم آغوش

Ман ӣнҷо бо ғами ҳиҷрати гирифтор

من اینجا با غم هجرت گرفتار

Дилами вопаси даҳ ар хӯнам нарезӣ

دلم واپس ده ار خونم نریزی

Сафойиро аз ин савдои буруни ор

صفایی را از این سودا برون آر