Ҳазор чун ту ва ман мондаи маҳви талъати ёр

هزار چون تو و من مانده محو طلعت یار

Баҳона Эйаст баҳор аз барои бонги ҳазор

بهانه ای است بهار از برای بانگ هزار

Ҳазор марҳала мардум фиканд аз раҳи ақл

هزار مرحله مردم فکند از ره عقل

Маро фитод ба сомони ишқ то сару кор

مرا فتاد به سامان عشق تا سر و کار

Нишоту Киеви марои чашми ғамзаи зан кофӣ аст

نشاط و کیف مرا چشم غمزه زن کافی است

Чаҳ ҳолатӣ ба аз ин дигарам ба бода чаҳ кор

چه حالتی به از این دیگرم به باده چه کار

Навой барбат ва ноӣ он қадри ғамами афзуд

نوای بربط و نای آنقدر غمم افزود

Ки аз ҳазор дарин лолаи зори нола ӣ зор

که از هزار درین لاله زار ناله ی زار

Сздкаҳи деви сулаймони фиришта аҳриман аст

سزدکه دیو سلیمان فرشته اهرمن است

Дар ин замон ки зайди фазли ору иззати хор

در این زمان که زید فضل عار و عزت خوار

Фитодаам аз назарҳо чунон ки нест танӣ

فتاده ام از نظرها چنان که نیست تنی

На ёри меҳри мадорам на хасми кӣнаи гузор

نه یار مهر مدارم نه خصم کینه گذار

Ту аз нишоти броФшондаҳи чатр чун тоўс

تو از نشاط برافشانده چتر چون طاوس

Ман аз малоли фурӯи бардаи сар чу бутемор

من از ملال فرو برده سر چو بوتیمار

Ту май рӯй ва буд аз қусӯри дида ӣ ман

تو می روی و بود از قصور دیده ی من

Агар нишаст дарин раҳ ба домани ту ғубор

اگر نشست درین ره به دامن تو غبار

Биёи сафойӣ аз ин лаъиб ки бар сари сидқ

بیا صفایی از این لعب که بر سر صدق

Барем узри кабоири ҳарими ъФўкбор

بریم عذر کبائر حریم عفوکبار