Ба дастии барад аз ҷои пои сабрами шавқи дидораш

به دستی برد از جا پای صبرم شوق دیدارش

Ки доим худ нахоҳам зист то байнам дигар бориш

که دایم خود نخواهم زیست تا بینم دگر بارش

зи ғайрати пеши ағёраш чу ноРоми брзбони номӣ

ز غیرت پیش اغیارش چو نارم برزبان نامی

Ки оё ғайри дил аз мол ман созад хабари дораш

که آیا غیر دل از مال من سازد خبر دارش

Табибамгар паии дармони мёи барсар ки май тарсам

طبیبم گر پی درمان میا برسر که می ترسم

Чу лаби зин дард бигушоем кунам чун хеши бемораш

چو لب زین درد بگشایم کنم چون خویش بیمارش

Дили хунин ба дастам монаду даст аз чора кӯтаҳ шуд

دل خونین به دستم ماند و دست از چاره کوته شد

Чу он бсмл ки беморӣ ба сар бошад парастораш

چو آن بسمل که بیماری به سر باشد پرستارش

Ба ранҷу роҳат аз ҷонон набошад шикваи ошиқ ро

به رنج و راحت از جانان نباشد شکوه عاشق را

Буд фарёдам аз дасти рақиби мардуми озораш

بود فریادم از دست رقیب مردم آزارش

Надонам тарки сармасти вай аз даст ки нӯшад май

ندانم ترک سرمست وی از دست که نوشد می

Ҳаме донам ки ҳаргиз кас нахоҳад дид ҳушёраш

همی دانم که هرگز کس نخواهد دید هشیارش

Аз ин як қатраи хӯни каши дили шумории рӯзу шаби умрӣ

از این یک قطره خون کش دل شماری روز و شب عمری

Мъозоллаҳи куҷо сероб гардад тарки хӯни хораш

معاذالله کجا سیراب گردد ترک خون خوارش

зи бахти мо магари чашми ту хоби олӯда тар бошад

ز بخت ما مگر چشم تو خواب آلوده تر باشد

Ки бо чандини фиғони як лаҳза натавон кард бедораш

که با چندین فغان یک لحظه نتوان کرد بیدارش

Зхўни куштагони хоки сркўит баҳор омад

زخون کشتگان خاک سرکویت بهار آمد

Чаҳ боғаст инки дар айни хазон сабзаст гулзораш

چه باغ است اینکه در عین خزان سبز است گلزارش

Ҳаромами боди хурсандии гарми ғамноки бенандӣ

حرامم باد خرسندی گرم غمناک بینندی

Чаҳ бок аз ғами сафойиро агар бошӣ ту ғмхўорш

چه باک از غم صفایی را اگر باشی تو غمخوارش