Гирифтам чун ту сарвиро қабои пӯш

گرفتم چون تو سروی را قبا پوش

Чаҳ ҳосил кӣ маро гунҷад дар оғӯш

چه حاصل کی مرا گنجد در آغوش

Маро бояд маии симини ҳамоил

مرا باید مهی سیمین حمایل

Марои зебади бутии заррини сари оғӯш

مرا زیبد بتی زرین سر آغوش

Ғазал хон лъбтии моҳии сухани санҷ

غزل خوان لعبتی ماهی سخن سنج

Бутии таййибати сарои сарвии қадаҳи нӯш

بتی طیبت سرا سروی قدح نوش

Ҳаёпарвар ҷафо гоҳе риёкор

حیا پرور جفا گاهی ریاکار

Нўогстри влокишӣ вафо кӯш

نواگستر ولاکیشی وفا کوش

Хдогўиии ҳавои сӯзии сафои соз

خداگویی هوا سوزی صفا ساز

Ризои ҷӯии атои бахшеи хатои пӯш

رضا جویی عطا بخشی خطا پوش

Чаҳ нисбати морро бо он сари зулф

چه نسبت مار را با آن سر زلف

Чаҳ қимати моҳро бо он биногваш

چه قیمت ماه را با آن بناگوش

Куҷои мори ӣнқадари муваллиди диловез

کجا مار اینقدر مولد دلاویز

Куҷои моҳи ин чунин пуед зираи пӯш

کجا ماه این چنین پوید زره پوش

Чаҳ хӯн ҳо хӯрдам аз ҳасрат ки икдм

چه خون ها خوردم از حسرت که یکدم

Банушам ҷуръае зон чашма ӣ нӯш

بنوشم جرعه ای زان چشمه ی نوش

Дил аз тоб рахт ҷӯшад худо ро

دل از تاب رخت جوشد خدا را

Ба оби лаб фурӯ бинишонаш аз ҷӯш

به آب لب فرو بنشانش از جوش

Фиғон аз муддаии бози ои комшб

فغان از مدعی باز آی کامشب

Сухан ҳо дорамат бо лаъли хомӯш

سخن ها دارمت با لعل خاموش

Нагӯям ёд ман кун гоҳу бегоҳ

نگویم یاد من کن گاه و بیگاه

Ба амд аз хотирами новари фаромӯш

به عمد از خاطرم ناور فراموش

Бтии паймӯди ишқат бар сафойӣ

بطی پیمود عشقت بر صفایی

Ки ноед то қиёмат бар сари ҳуш

که ناید تا قیامت بر سر هوش