Илоҳӣ меҳрбон кун дилбари номҳрбонм ро

الهی مهربان کن دلبر نامهربانم را

Ба дили ҷӯии барангез аз тФзли длстонм ро

به دل جویی برانگیز از تفضل دلستانم را

Ба дарди ишқ бераҳмӣ бикун чанде гирифтораш

به درد عشق بی رحمی بکن چندی گرفتارش

Бихар аз дасти ин кофари дил бе раҳми ҷонам ро

بخر از دست این کافر دل بی رحم جانم را

Ба доғи гули рухӣ чун худ дилаш дар хори хори афкан

به داغ گل رخی چون خود دلش در خار خار افکن

Бидонад то чаҳ сони афкандаи оташи хону монам ро

بداند تا چه سان افکنده آتش خان و مانم را

Ба ранҷи ҳиҷр чун ман як ду рӯзӣ озмӯнаш кун

به رنج هجر چون من یک دو روزی آزمونش کن

Баров бигумор чанде ин ғамафзо имтиҳонам ро

براو بگمار چندی این غم افزا امتحانم را

Фикан лайл вааш аз савдои маҷнӯнаш ба сари шурӣ

فکن لیل وش از سودای مجنونش به سر شوری

Ки ҷӯяд ранҷи камтари ҷисму ҷони нотавонам ро

که جوید رنج کمتر جسم و جان ناتوانم را

Ба даст чора фармое магар пуед ба сари вақтам

به دست چاره فرمایی مگر پوید به سر وقتم

Расони дргўшш эй пайки сабои икраҳи фиғонам ро

رسان درگوشش ای پیک صبا یکره فغانم را

Магари пое наад аз роҳи ғами хорӣ ба болинам

مگر پایی نهد از راه غم خواری به بالینم

Бар ӯ сози андакии машҳӯди андӯҳи ниҳонам ро

بر او ساز اندکی مشهود اندوه نهانم را

Аз ин хуштар ба хӯнами доманӣ боло занад дидӣ

از این خوشتر به خونم دامنی بالا زند دیدی

Бабри зини талхи комиҳо хабари нӯшин даҳонам ро

ببر زین تلخ کامی ها خبر نوشین دهانم را

Равон кардам зи мижгони ҷӯй ва дорам чашм каз раҳмат

روان کردم ز مژگان جوی و دارم چشم کز رحمت

Бар ин сарчашма бинишонанд он сарви равонам ро

بر این سرچشمه بنشانند آن سرو روانم را

зи хоками буии ғам хоҳӣ шунид ар бигузарӣ бар ман

ز خاکم بوی غم خواهی شنید ار بگذری بر من

Пас аз мурдан ки ёбии мушти хокии устихонам ро

پس از مردن که یابی مشت خاکی استخوانم را

Агар як нуктаи ҷузи роз вафоят гуфтаам бо дил

اگر یک نکته جز راز وفایت گفته ام با دل

Ба кайфари лоли бинӣ дар дам рафтани забонам ро

به کیفر لال بینی در دم رفتن زبانم را

Ба ту як ҳарфи ҷузи шарҳи ҳадис ишқ бинагорам

به تو یک حرف جز شرح حدیث عشق بنگارم

Илоҳии теғи қаҳр аз ҳам фурӯи резади забонам ро

الهی تیغ قهر از هم فرو ریزد زبانم را

Чу раъд аз фарти шафқати зори нолейдӣ бар аҳволам

چو رعد از فرط شفقت زار نالیدی بر احوالم

Сафойии кӯҳ агар штрӣ шунидӣ достонам ро

صفایی کوه اگر شطری شنیدی داستانم را