Дӯш аз он бода ки паймӯди бтии ҷононм

دوش از آن باده که پیمود بطی جانانم

На чунон бихўду мастам ки сар аз по донам

نه چنان بیخود و مستم که سر از پا دانم

Даст аз доманам эй бадарға бурдор ва бирав

دست از دامنم ای بدرقه بردار و برو

Ки сафар кардан аз ин дар қадамӣ натавонам

که سفر کردن از این در قدمی نتوانم

Давлату зиндагӣами ҷону дилӣ беш набӯд

دولت و زندگیم جان و دلی بیش نبود

Дил фикандем ба по то чаҳ равад бар ҷонам

دل فکندیم به پا تا چه رود بر جانم

Дар хароботи Муғони гум шуда Эй ҳаст маро

در خرابات مغان گم شده ای هست مرا

Беҷиҳат нест ки ошуфтау саргардонам

بی جهت نیست که آشفته و سرگردانم

Магар аз марг кунам чораи ғами ҳиҷрон ро

مگر از مرگ کنم چاره غم هجران را

Ки ҷузи ин сорФаҳ мушкил накунад осонам

که جز این صارفه مشکل نکند آسانم

Дода буданд маро аз ду ҷаҳони дайну дилӣ

داده بودند مرا از دو جهان دین و دلی

Ин худ азкФ шуд ва дил кунад бибояд зонм

این خود ازکف شد و دل کند بباید زآنم

Ройгон дода зи кафи гавҳар ва бар хомии хеш

رایگان داده ز کف گوهر و بر خامی خویش

Музтару сӯхтау ғмздаҳу ҳайронам

مضطر و سوخته و غمزده و حیرانم

Дарду дармони ҳама аз тести худоро мапаснд

درد و درمان همه از تست خدا را مپسند

Ки ман аз чора ӣ дарди ту ба худ дармонам

که من از چاره ی درد تو به خود درمانم

Саҳари ҷодӯати зи худ бехабараш карду рабӯд

سحر جادوت ز خود بی خبرش کرد و ربود

Варна дил буд куҷои эмин аз он мижгонам

ورنه دل بود کجا ایمن از آن مژگانم

Таб ва тобам макун инкори сафойии зинҳор

تب و تابم مکن انکار صفایی زنهار

Коби чашми омада бар оташи дили бурҳонам

کآب چشم آمده بر آتش دل برهانم