Биё соқӣ бипаймо соғарӣ зон софи гулгунам

بیا ساقی بپیما ساغری زان صاف گلگونم

Ба хам бинишаста бингар ҳикмати афзӯн аз Флотўнм

به خم بنشسته بنگر حکمت افزون از فلاطونم

Ба ҷомии малики ҷам чун кӣ баробар кӣ кунам ҳошо

به جامی ملک جم چون کی برابر کی کنم حاشا

Ки як дами ганҷи осоиш ба аз сад ганҷи қорунам

که یک دم گنج آسایش به از صد گنج قارونم

Ду кайҳонро напиндорам ба мизони ту миқдорӣ

دو کیهان را نپندارم به میزان تو مقداری

Ду чандонгар ба як мӯяти ситонами бози мағбунам

دو چندان گر به یک مویت ستانم باز مغبونم

Турои ғами хор худ донам ва зонат бевафо хонам

ترا غم خوار خود دانم و زانت بی وفا خوانم

Ки фориғ дорад аз рашки рақиби ин нақши ворунам

که فارغ دارد از رشک رقیب این نقش وارونم

Агар дӯзахи турои мавқифи марои минӯи маози аллоҳ

اگر دوزخ ترا موقف مرا مینو معاذ الله

Аз онҷои ҷазба ӣ меҳрати барад бе вақфаи берунам

از آنجا جذبه ی مهرت برد بی وقفه بیرونم

Магари мафтӯни ҳасани лъбтӣ чун хештани гардӣ

مگر مفتون حسن لعبتی چون خویشتن گردی

Чаҳ доне варна бо чандон тағофул каз ғамат чунам

چه دانی ورنه با چندان تغافل کز غمت چونم

Ба чашми лутфи як раҳ бингарам зон беш каз зорӣ

به چشم لطف یک ره بنگرم زان بیش کز زاری

Баради сайли сиришки дидаи об аз нилу Ҷайҳунам

برد سیل سرشک دیده آب از نیل و جیحونم

Камон дорам ҳанузаш тир дар таркиш тамошо кун

کمان دارم هنوزش تیر در ترکش تماشا کن

зи пои афтода бар хокам ба сари ғлтидаҳ дар хӯнам

ز پا افتاده بر خاکم به سر غلطیده در خونم

Сафойӣ ё то бо ман сари сидқ ва сафо дорад

صفایی یا تا با من سر صدق و صفا دارد

Чаҳ бок аз кед кайҳонам чаҳ хавф аз хашми гардунам

چه باک از کید کیهانم چه خوف از خشم گردونم