Маро чун шамъи ҳршб сӯхтан ва онгаҳ саҳари мурдан

مرا چون شمع هرشب سوختن و آنگه سحر مردن

Бас осонасту мушкил бе ту рӯзиро ба шаби бурдан

بس آسان است و مشکل بی تو روزی را به شب بردن

намекардам таманнои ҳалоки хештани борӣ

نمی کردم تمنای هلاک خویشتن باری

Агар май буд мумкин дар фироқати зиндагӣ кардан

اگر می بود ممکن در فراقت زندگی کردن

Чу сайёдами туе аз бахти худ шодам хушо хӯнӣ

چو صیادم تویی از بخت خود شادم خوشا خونی

Ки зебади оби он шамшер ва гардад зеби он гардан

که زیبد آب آن شمشیر و گردد زیب آن گردن

Куҷои сайдӣ асир уфтад чу ман дар қайди сайёдон

کجا صیدی اسیر افتد چو من در قید صیادان

Ки ғам нокам ба озодӣ ва хурсандам ба озурдан

که غم ناکم به آزادی و خرسندم به آزردن

зи дасти дили ситони бодати ҳалол ар заҳри бастоне

ز دست دل ستان بادت حلال ار زهر بستانی

Ки ҷом аз дӯст нагирифтан ҳромстӣ на май хӯрдан

که جام از دوست نگرفتن حرامستی نه می خوردن

Чаҳ нисбат бо чу ман перии ҷавонӣ чун турои ҷоно

چه نسبت با چو من پیری جوانی چون ترا جانا

Турои оғози саргармии марои анҷоми афсурдан

ترا آغاز سرگرمی مرا انجام افسردن

Фиғони коФкнд бар сари сояи рӯзии абри наврӯзӣ

فغان کافکند بر سر سایه روزی ابر نوروزی

Ки омад чун гули чидаи марои ҳангом пажмурдан

که آمد چون گل چیده مرا هنگام پژمردن

Мабар номи гунаҳи хат бар хатои каши хиҷлатами мФзо

مبر نام گنه خط بر خطا کش خجلتم مفزا

Ки ҷурми узрхоҳонро сазовор аст нашумурдан

که جرم عذرخواهان را سزاوار است نشمردن

Сафойии боғбонами басти раҳи зини бӯстон вақте

صفایی باغبانم بست ره زین بوستان وقتی

Ки буд он гулбуни нўхизро оғоз парвардан

که بود آن گلبن نوخیز را آغاز پروردن