Хусрави парвизи гӯ дар оташи мо байн

خسرو پرویز گو در آتش ما بین

Козри брдли куҷоу озари брзин

کآذر بردل کجا و آذر برزین

Нарм бар аҳвол ӯ чаро шуд агар на

نرم بر احوال او چرا شد اگر نه

Теша ӣ Фарҳод хӯрд брдли ширин

تیشه ی فرهاد خورد بردل شیرین

Ёр ки омад касе наёфт сар аз ҷон

یار که آمد کسی نیافت سر از جان

Шавқ ки омад касе надид дил аз дайн

شوق که آمد کسی ندید دل از دین

Ончии дил аз ишқ ӯ кашид надида аст

آنچه دل از عشق او کشید ندیده است

Съўаҳи пари бастаи зери панҷа ӣ шоҳин

صعوه پر بسته زیر پنجه ی شاهین

Хору хаҷал гирд набӯд аз он бару боло

خوار و خجل گرد نبود از آن بر و بالا

Бед муъаллақ фиканд сари з чаҳ поин

بید معلق فکند سر ز چه پایین

Чашми сипеҳр ар ба ақд гавҳарат уфтад

چشم سپهر ار به عقد گوهرت افتد

Бугсалад аз рух ба хоки руста ӣ парвин

بگسلد از رخ به خاک رسته ی پروین

Гавҳари дандону лаъли нӯши лабат ро

گوهر دندان و لعل نوش لبت را

Дидаам он нақли шӯр ва ин май ширин

دیده ام آن نقل شور و این می شیرین

Васфи малоҳати з бас шунидаам аз он

وصف ملاحت ز بس شنیده ام از آن

Таъми ҳаловати з бас чашидаам аз ин

طعم حلاوت ز بس چشیده ام از این

Дид сафойии сифоти ҳақи ҳама дар ёр

دید صفایی صفات حق همه در یار

Ҳарки чу ман бргшўди дида ӣ ҳақи байн

هرکه چو من برگشود دیده ی حق بین