Ҷоӣӣ ки дили марӣз ва ту гардии табиб ӯ

جائی که دل مریض و تو گردی طبیب او

Ғам нест бошад ар ҳамаи дардии насиб ӯ

غم نیست باشد ار همه دردی نصیب او

Бо меҳр чун туе чаҳ ғам аз кини душманам

با مهر چون تویی چه غم از کین دشمنم

Фархундаи бахти ҳарки ту бошӣ ҳабиб ӯ

فرخنده بخت هرکه تو باشی حبیب او

Зон тӯбоами гузашти тавон кӣ ки дар биҳишт

زان طوبیم گذشت توان کی که در بهشت

Надаҳум ба боғҳо ҳамаи бӯеи зи себ ӯ

ندهم به باغ ها همه بویی ز سیب او

Чун ман ба васфи ҳасани рахти ҳарки хома ронад

چون من به وصف حسن رخت هرکه خامه راند

Аз фарти шарми Рӯсияи омдктиб ӯ

از فرط شرم روسیه آمدکتیب او

Аз қаҳри дӯст бо ҳамаи сангин дилӣ нарафт

از قهر دوست با همه سنگین دلی نرفت

?бурмаи иҳонатӣ ки расед аз рақиб ӯ

برما اهانتی که رسید از رقیب او

Ёро кунӣ пиёда бигӯ чун рӯм ки рафт

یارا کنی پیاده بگو چون روم که رفت

Дилҳо Аннани гусастаи давон дар ркиб ӯ

دل ها عنان گسسته دوان در رکیب او

Таркати зи зулф ва ғамза ам орост лашкарӣ

ترکت ز زلف و غمزه ام آراست لشکری

Мушкил ки ҷон ба дар барам аз тӯбу тиб ӯ

مشکل که جان به در برم از توپ و تیب او

Зинҳори брсФоиии зорати худоӣ ро

زنهار برصفایی زارت خدای را

Раҳмӣ ки чун вафои ту кам шуд шикеб ӯ

رحمی که چون وفای تو کم شد شکیب او