Чу ихтиёр ба дасти ман ва ту дод илоҳ

چو اختیار به دست من و تو داد اله

Дарин миёнаи ман ар бад кунам туро чаҳ гуноҳ

درین میانه من ار بد کنم ترا چه گناه

Ба зарраи зарраи олам чу бенгарӣ нигарӣ

به ذره ذره عالم چو بنگری نگری

зи шару хайр дар онҳо ниҳодаанд ду роҳ

ز شر و خیر در آنها نهاده اند دو راه

Чу ботил аз ҷадал ояд падеду ҳақ ба мисл

چو باطل از جدل آید پدید و حق به مثل

Ба сад шинохти тавон ҷо ба ҷои сифеду сиёҳ

به صد شناخت توان جا به جا سفید و سیاه

Чаҳ баҳри олами имкон чаҳ бар арсаи кун

چه بحر عالم امکان چه بر عرصه کون

Раҳе равад ба килисои раҳе ба байти аллоҳ

رهی رود به کلیسا رهی به بیت الله

Чу нохудоӣ ки чун дар сафина биншинӣ

چو ناخدای که چون در سفینه بنشینی

Баҳри тараф ки бихоҳӣ турои барад зон роҳ

بهر طرف که بخواهی ترا برد زان راه

На бурданӣ ки дар он бурданат диҳад тафвиз

نه بردنی که در آن بردنت دهد تفویض

На рафтанӣ ки аз он рафтанат буд икроҳ

نه رفتنی که از آن رفتنت بود اکراه

Агар ба дайри хиромӣ вагар ба сӯии ҳарам

اگر به دیر خرامی و گر به سوی حرم

Туро ба манзил мақсӯд ояд ӯ ҳамроҳ

ترا به منزل مقصود آید او همراه

Ҷаҳон чу қулзуму аъзои ин бадани киштӣ

جهان چو قلزم و اعضای این بدن کشتی

Туе мусофир ва он нохудои машйати шоҳ

تویی مسافر و آن ناخدا مشیت شاه

Супурда дар кафи марду зани ихтиёри талаб

سپرده در کف مرد و زن اختیار طلب

Аз ин ду роҳи якеро бпои вкн дар хоҳ

از این دو راه یکی را بپای وکن در خواه

Ба амр ӯст ки ҳастӣ зи нестии мавҷӯд

به امر اوست که هستی ز نیستی موجود

Дақиқа ?ит гузорад ба худ маози аллоҳ

دقیقه ایت گذارد به خود معاذ الله

Дамодам ар нафаристад мадад нахоҳӣ буд

دمادم ار نفرستد مدد نخواهی بود

Чаҳ ҷои он ки ба ҷойоварӣ савоби вгноаҳ

چه جای آن که به جای آوری ثواب وگناه

Чу дар савоби шитобӣ туро диҳад тавфиқ

چو در ثواب شتابی ترا دهد توفیق

Чу бргноаҳгароӣ туро кунад огоҳ

چو برگناه گرایی ترا کند آگاه

Насиҳатӣаст ки кардам дигар ту донеу ҳақ

نصیحتی است که کردم دگر تو دانی و حق

Чаҳ по ба роҳ наҳй ё ба сар рӯй дар чоҳ

چه پا به راه نهی یا به سر روی در چاه

Сафойӣ аз дар дунон битоб рӯй умед

صفایی از در دونان بتاب روی امید

Гадоӣ ӯст ки миннат намекашад аз шоҳ

گدای اوست که منت نمی کشد از شاه

Бабри тамаъи зи лӣимон ки кӯҳ кӯҳ ниҳанд

ببر طمع ز لئیمان که کوه کوه نهند

Ба дӯши миннатати андари изои як пари коҳ

به دوش منتت اندر ازای یک پر کاه

Турои зи раҳмати ҳақи кор баста бигушоед

ترا ز رحمت حق کار بسته بگشاید

Биёи бунаи сари бечорагии барин даргоҳ

بیا بنه سر بیچارگی برین درگاه