Гар дили ҳавои ишқи ту бар сар надоштӣ

گر دل هوای عشق تو بر سر نداشتی

Моро чун хеши вола ва музтар надоштӣ

ما را چون خویش واله و مضطر نداشتی

Дар қатли ман баси он ҳам абрӯӣу қади рост

در قتل من بس آن هم ابروی و قد راست

Ҳошо накун ки найза ва ханҷар надоштӣ

حاشا نکن که نیزه و خنجر نداشتی

Ҳоли дарун чаҳ гӯямат азъшқ ва кӣ туро

حال درون چه گویمت ازعشق و کی ترا

Бошад хабар ки даст дар озар надоштӣ

باشد خبر که دست در آذر نداشتی

Дилҳо ба зулфи бастӣ ва як мӯ дар ин амал

دل ها به زلف بستی و یک مو در این عمل

Хавф аз сироту шӯриш маҳшар надоштӣ

خوف از صراط و شورش محشر نداشتی

Нозами ғурури ҳасан ки хӯнҳои бе гуноҳ

نازم غرور حسن که خون های بی گناه

Бо хоки роҳи хеш баробар доштӣ

با خاک راه خویش برابر داشتی

Бингар ба тоби зулфи парешон бе қарор

بنگر به تاب زلف پریشان بی قرار

Аҳволи дил ки гуфтам ва бовар надоштӣ

احوال دل که گفتم و باور نداشتی

эй сайли ашки рӯ ба ман овардае чаро

ای سیل اشک رو به من آورده ای چرا

Вайронтарӣ зи ман магар охир надоштӣ

ویران تری ز من مگر آخر نداشتی

Умрӣаст кам зи лаъл лаб овардае хароб

عمری است کم ز لعل لب آورده ای خراب

Бо онкии ҳеҷ бода ба соғар надоштӣ

با آنکه هیچ باده به ساغر نداشتی

Гар дил ба по фитод сафойии зи дасти дӯст

گر دل به پا فتاد صفایی ز دست دوست

Дилхур мабош чора ӣ дигар надоштӣ

دلخور مباش چاره ی دیگر نداشتی