Бархест аз қиёми ту зи онсони қиёматӣ

برخاست از قیام تو ز آنسان قیامتی

Конро буд қиёми қиёмати аломатӣ

کآن را بود قیام قیامت علامتی

Бе банди бардае дил ва бетеғ карда хӯн

بی بند برده ای دل و بی تیغ کرده خون

Бе даъвии имомат аз аҳли кароматӣ

بی دعوی امامت از اهل کرامتی

Дар пой рафт ҷону сар аз дасти дили маро

در پای رفت جان و سر از دست دل مرا

Брчшм бигноаҳ набошад ғароматӣ

برچشم بیگناه نباشد غرامتی

Азтоби офтоби ҳаводиси маро чаҳ ғам

ازتاب آفتاب حوادث مرا چه غم

То бар сараст соя ӣ шамшоди қоматӣ

تا بر سر است سایه ی شمشاد قامتی

Гуфтанд нархи бӯса ба ҷон бастааст ёр

گفتند نرخ بوسه به جان بسته است یار

Зини ваъдаи боз трсмш ояд надоматӣ

زین وعده باز ترسمش آید ندامتی

Ҷузи сабри мо ба ҷаври ченӣат ҷӯй накард

جز صبر ما به جور چنیت جوی نکرد

Бар мо равостгар ба ту бояд маломатӣ

بر ما رواست گر به تو باید ملامتی

Ҷони хост то ба пой ту бозад ки дайр монад

جان خواست تا به پای تو بازد که دیر ماند

Дилро набӯд варна дарин раҳи ломтӣ

دل را نبود ورنه درین ره لآمتی

Хок дарат нагаштаму дардо ки даври чарх

خاک درت نگشتم و دردا که دور چرخ

Моро надод бар сари Кувайти иқоматӣ

ما را نداد بر سر کویت اقامتی

Бастии раҳ ӣ рақиби сафойии зи кӯии ту

بستی ره ی رقیب صفایی ز کوی تو

Будигараш ба назд ту чун ваии мқомтӣ

بودی گرش به نزد تو چون وی مقامتی