Магӯ аз бандат эй сайёд хурсандам ба озодӣ

مگو از بندت ای صیاد خرسندم به آزادی

Ки сайди ишқро бошад раҳои қайду ғами шодӣ

که صید عشق را باشد رهایی قید و غم شادی

Маро инсӣаст бо сайёди худ каз шавқи ҷон додан

مرا انسی است با صیاد خود کز شوق جان دادن

На ғамнокам ба озурдан на дили шодам ба озодӣ

نه غمناکم به آزردن نه دل شادم به آزادی

Ба ҳасану дилбарии Лайлии камӣни шогирди маҷнӯнат

به حسن و دلبری لیلی کمین شاگرد مجنونت

Надонам аз куҷои омухтии ин мояи устодӣ

ندانم از کجا آموختی این مایه استادی

Ба хӯн хуфт аз нахустин тири сайдати коши сайёдон

به خون خفت از نخستین تیر صیدت کاش صیادان

Биомузанд аз он шасту бозуи расми сайёдӣ

بیاموزند از آن شست و بازو رسم صیادی

Ба чашмам мӯ намӯд аввал ба гардан шуд таноби охир

به چشمم مو نمود اول به گردن شد طناب آخر

Магари омухт аз Фарҳоди зулфати тарзи шайёдӣ

مگر آموخت از فرهاد زلفت طرز شیادی

зи чашми маст ва нӯшин лаби зи чашми афканди якбор

ز چشم مست و نوشین لب ز چشم افکند یکبار

Марои ҳам ноби хлорӣ ва ҳам дукони қаннодӣ

مرا هم ناب خلاری و هم دکان قنادی

Биёи асрори роҳи ишқро аз раҳравон бишинав

بیا اسرار راه عشق را از رهروان بشنو

Ки мо пайдо ва пинҳон воқифем аз вазъи он водӣ

که ما پیدا و پنهان واقفیم از وضع آن وادی

Варои мги нокомону хӯни куштагони онҷо

ورای مگ ناکامان و خون کشتگان آنجا

Наёбӣ буи осоиш набинӣ ранги ободӣ

نیابی بوی آسایش نبینی رنگ آبادی

Сафойигар сафари хоҳӣ ба шаҳри ошиқӣ кардан

صفایی گر سفر خواهی به شهر عاشقی کردن

Видоъ ақл кун кин раҳи ҷунун май боядат ҳодӣ

وداع عقل کن کاین ره جنون می بایدت هادی