Расед ҷон ба лабами зи интизор ва теғ кашидӣ

رسید جان به لبم ز انتظار و تیغ کشیدی

Фидои дасти ту зудам бикаш ки дайр раседӣ

فدای دست تو زودم بکش که دیر رسیدی

Задӣ чу захм ва фикандӣ накушта магзарам аз сар

زدی چو زخم و فکندی نکشته مگذرم از سر

Ки дида бар сари роҳат гушӯдаам ба умедӣ

که دیده بر سر راهت گشوده ام به امیدی

На дарди дил ба тўгФтм на розӣ аз ту шнФтм

نه درد دل به توگفتم نه رازی از تو شنفتم

Марои надоди тамошо маҷол гуфт ва шунидӣ

مرا نداد تماشا مجال گفت و شنیدی

Туро чаҳ шуд ки зи қаҳру ғуруру нозу мноът

ترا چه شد که ز قهر و غرور و ناز و مناعت

Пас аз фикандан ва бастан , зи сайд хеш рамедӣ

پس از فکندن و بستن، ز صید خویش رمیدی

Маро ба ишқи ту зини пас маломатии нкндкс

مرا به عشق تو زین پس ملامتی نکندکس

Чаро ки пардаи парҳези шайх ва шоб даридӣ

چرا که پرده پرهیز شیخ و شاب دریدی

Газанди ғорати гулчин ба сайр боғ наярзад

گزند غارت گلچین به سیر باغ نیرزد

Ба гӯша ӣ қафас эй мурғи дил чаро нхзидӣ

به گوشه ی قفس ای مرغ دل چرا نخزیدی

зи гулшанати ҳама дар дил халид хори тағобун

ز گلشنت همه در دل خلید خار تغابن

Абаси зи ҳалқа ӣ домаш ба ошиёна паридӣ

عبث ز حلقه ی دامش به آشیانه پریدی

зи нолаҳои ман осӯда нест хотири ҷонон

ز ناله های من آسوده نیست خاطر جانان

Чаҳ будӣ ар ивази ашки дили з дида чакидӣ

چه بودی ار عوض اشک دل ز دیده چکیدی

Ғами ҳабиб ба чашм рақиб ме нанамудам

غم حبیب به چشم رقیب می ننمودم

Гар ашки парда дар аз дида бар рухами ндўидӣ

گر اشک پرده در از دیده بر رخم ندویدی

Ба шасту бозуии сайёди нозмт ки чу бсмл

به شست و بازوی صیاد نازمت که چو بسمل

Ба як хаданги сафойӣ ба хӯни хеши тпидӣ

به یک خدنگ صفایی به خون خویش طپیدی