Набӯд ва нест турои ҷузи ҷафои ман корӣ

نبود و نیست ترا جز جفای من کاری

зи ҳасани хеш чаҳ дигар барои ман дорӣ

ز حسن خویش چه دیگر برای من داری

Гулам набӯд таманно аз он дареғ хӯрам

گلم نبود تمنا از آن دریغ خورم

Ки нест баҳраи азин гулшанам ба ҷузи хорӣ

که نیست بهره ازین گلشنم به جز خواری

Ҳанузам аз ту мудово нагашта дарди нахуст

هنوزم از تو مداوا نگشته درد نخست

Наҳй ба рӯй дил аз дарди дигарами борӣ

نهی به روی دل از درد دیگرم باری

Ба базм май ту агар ғоибии маро чаҳ ҳузур

به بزم می تو اگر غایبی مرا چه حضور

Рақиб агар чаҳ ба раҳмати навози дами борӣ

رقیب اگر چه به رحمت نواز دم باری

Чу рух наҳуфт баҳорону дай падед омад

چو رخ نهفت بهاران و دی پدید آمد

Ҳазор хуш накунад дил ба ҳеҷ гулзорӣ

هزار خوش نکند دل به هیچ گلزاری

Чаҳ шуд баҳоии муҳаббат ки дар диёри шумо

چه شد بهای محبت که در دیار شما

Нашуд падеди вафои марои харидорӣ

نشد پدید وفای مرا خریداری

Вафо ба қимати ҷон май хуррам вале чаҳ кунам

وفا به قیمت جان می خرم ولی چه کنم

Ки ин матоъ надидам ба ҳеҷ бозорӣ

که این متاع ندیدم به هیچ بازاری

Кунӣ забони маломати зи ошиқони кӯтаҳ

کنی زبان ملامت ز عاشقان کوته

Агар каманди балоро чу ман гирифторӣ

اگر کمند بلا را چو من گرفتاری

Ман аз барои ту ағёри хондаи ёрон ро

من از برای تو اغیار خوانده یاران را

Ту бархилофи ман оўх ки ёри ағёрӣ

تو برخلاف من آوخ که یار اغیاری

Сафойӣ ӯ чу вафоро ҷафо кунад кайфар

صفایی او چو وفا را جفا کند کیفر

Ту беш азин ба ситамҳои ӯ сазоворӣ

تو بیش ازین به ستم های او سزاواری