эй зоғи зулфи ёр аз он рух дар озарӣ

ای زاغ زلف یار از آن رخ در آذری

Бо васфи болу пари ғробии самандарӣ

با وصف بال و پر غرابی سمندری

Тоўси боғи қудсӣ ва чун ман мушаввашӣ

طاوس باغ قدسی و چون من مشوشی

Шаҳбози роғи хулдӣ ва чун ман мукаддарӣ

شهباز راغ خلدی و چون من مکدری

Дар рангу тоби зоғу парастуи сроимт

در رنگ و تاب زاغ و پرستو سرایمت

Зоғу парастуе ки пар аз пой то сиррӣ

زاغ و پرستویی که پر از پای تا سری

Гуҳ бар ҷабини броиӣу гуҳ дар рӯй ба ҷайб

گه بر جبین برآیی و گه در روی به جیب

Хуш май парӣ ва лек надонам чаҳ тоирӣ

خوش می پری و لیک ندانم چه طایری

Бо дӯши ҳамнишинӣ ва бо гӯши ҳам сухан

با دوش همنشینی و با گوش هم سخن

Бо синаи ҳам сарое ва бо соқи ҳамсарӣ

با سینه هم سرایی و با ساق همسری

Аз гарданаши муъаллақ ва дар доманаши нигун

از گردنش معلق و در دامنش نگون

Бо соидаши ҳам?ил ва ба симоаши ҳам барӣ

با ساعدش همال و به سیماش هم بری

Наълаш яке бабўс чу дастат ҳаме расад

نعلش یکی ببوس چو دستت همی رسد

Лаълаши яке бхоӣ чу наздики шукрӣ

لعلش یکی بخای چو نزدیک شکری

Саргаштае ту низ чун ман дар ғамаш чаро

سرگشته ای تو نیز چون من در غمش چرا

Бо онкии рӯзу шаб ба канори ваии андарӣ

با آنکه روز و شب به کنار وی اندری

Зон ҳалқаи ҳалқа каз паии дилҳо фароҳам аст

زان حلقه حلقه کز پی دلها فراهم است

Бо сад ҳазор дида бар он рӯй нозирӣ

با صد هزار دیده بر آن روی ناظری

Ман давр аз ӯ фитода ки шӯридаам чаро

من دور از او فتاده که شوریده ام چرا

Бо қурб ӯ ту ӣнқадари ошуфтаи хотирӣ

با قرب او تو اینقدر آشفته خاطری

Бар хеш май тпии магарати сар бурӣда анд

بر خویش می طپی مگرت سر بریده اند

ё ақрабати гузида ки печону музтарӣ

یا عقربت گزیده که پیچان و مضطری

Монӣ ба авди сӯхтаи бартарафи оризаш

مانی به عود سوخته برطرف عارضش

ё ҳалқаи ҳалқаи дӯд бар атрофи миҷмарӣ

یا حلقه حلقه دود بر اطراف مجمری

Монои зи типи ғамзау тӯби нигоҳи ёр

مانا ز تیپ غمزه و توپ نگاه یار

Шоҳи шикасти хӯрда ӣ баргаштаи лашкарӣ

شاه شکست خورده ی برگشته لشکری

ё худ ба буии чашма ӣ нӯшин даҳони дӯст

یا خود به بوی چشمه ی نوشین دهان دوست

Дар ҷустуҷӯии оби бақо чун Сикандарӣ

در جستجوی آب بقا چون سکندری

Бахти сафойӣ ар зи ту борӣ сияҳ турост

بخت صفایی ار ز تو باری سیه تراست

Лекини ту дар сулӯк аз он каҷи равиш тарӣ

لیکن تو در سلوک از آن کج روش تری