эй зулфи ёри бас ки пар аз чину чанбарӣ

ای زلف یار بس که پر از چین و چنبری

Дилбанду дилпазиру дили овези дилбарӣ

دلبند و دل پذیر و دل آویز دلبری

Мӯе вале чаҳ мӯӣ ки баҳри шикасти мо

مویی ولی چه موی که بهر شکست ما

Печидатар зи мору қавитар зи аждарӣ

پیچیده تر ز مار و قوی تر ز اژدری

Тар дасту чобуку чолок дар амал

تر دست و چابک و چالاک در عمل

Гарчи сиёҳу сӯхтау хушку лоғарӣ

گرچه سیاه و سوخته و خشک و لاغری

Дар ҳар хами каманди ту нолони ҳазор дил

در هر خم کمند تو نالان هزار دل

Магушо зи ҳам ки гӯямат ошӯби маҳшарӣ

مگشا ز هم که گویمت آشوب محشری

Пайдост зини кажӣу сиёҳӣ ки мӯ ба мӯ

پیداست زین کژی و سیاهی که مو به مو

Чун ҳар сияҳи даруни кажи ойини ситамгарӣ

چون هر سیه درون کژ آیین ستمگری

Бар чеҳри меҳри тобиши ваии ошиқии магар

بر چهر مهر تابش وی عاشقی مگر

КошФтаҳи рӯзгору парокандаи хотирӣ

کآشفته روزگار و پراکنده خاطری

ё пои басти он лабу дандони нӯшханд

یا پای بست آن لب و دندان نوشخند

ё посбони махзани ёқӯту гавҳарӣ

یا پاسبان مخزن یاقوت و گوهری

Гуҳи даст бар Рахши каши вгаҳи срФкн ба пой

گه دست بر رخش کش وگه سرفکن به پای

Охир чаро зи бахти парешони мукаддарӣ

آخر چرا ز بخت پریشان مکدری

Дар офтоби рухи зи аташи сӯхтӣ чаро

در آفتاب رخ ز عطش سوختی چرا

Бо онкӣ бар канораи таснӣми вкўсрӣ

با آنکه بر کناره تسنیم وکوثری

Ҷони бахши дрҳзўрӣу давр аз ту дар ғиоб

جان بخش درحضوری و دور از تو در غیاب

Вази узви узвам аз сар ҳар мӯии нштрӣ

وز عضو عضوم از سر هر موی نشتری

Зини пас лақаб на машк ва на анбари нуҳуми ту ро

زین پس لقب نه مشک و نه عنبر نهم تو را

Каз ҳар чаҳ хўонмт ба ситоиши фузун тарӣ

کز هر چه خوانمت به ستایش فزون تری

Аз ҳар шиканҷу чину хаму печу тобу банд

از هر شکنج و چین و خم و پیچ و تاب و بند

Сад нофаи машк нобе ва сад тӯдаи анбарӣ

صد نافه مشک نابی و صد توده عنبری

Хўшбўтрии зи анбари Сороу машки чин

خوشبوتری ز عنبر سارا و مشک چین

Вари бози ин ду гӯямат аз ҷои дайгарӣ

ور باز این دو گویمت از جای دیگری

Гули бӯеи он қадр ки заҳри тори тори мӯӣ

گل بویی آنقدر که زهر تار تار موی

Тоторҳо чу ҷайби сабои нофаи густарӣ

تاتارها چو جیب صبا نافه گستری

Аз фазли зулфи ёри сафойии турои слт

از فضل زلف یار صفایی ترا صلت

Ин бас ки аз сирояти васфаши муаттарӣ

این بس که از سرایت وصفش معطری