эй лаъли нӯшпарвар ҷонон чаҳ ҷавҳарӣ

ای لعل نوش پرور جانان چه جوهری

Каз обу ранги ғайрати ёқӯти аҳмарӣ

کز آب و رنگ غیرت یاقوت احمری

Чандон сафоу фурӯи баҳо дргҳр турост

چندان صفا و فرو بها درگهر تراست

Кандар сифот бар ҳамаи он сангҳо сиррӣ

کاندر صفات بر همه آن سنگ ها سری

Об аз ту ғарқ хуй шуд вотши зи шарми сӯхт

آب از تو غرق خوی شد وآتش ز شرم سوخت

Равнақ физой рустаи нирони вкўсрӣ

رونق فزای رسته نیران وکوثری

Натавон сурӯдати оташу об эй аҷаб ки боз

نتوان سرودت آتش و آب ای عجب که باز

Дар тинати оби хушк ва ба тоби оташ тарӣ

در طینت آب خشک و به تاب آتش تری

Дар ранг ба зи бодаи сурхи мрўқӣ

در رنگ به ز باده سرخ مروقی

Дар таъм ба зи қанди сифеди мукаррарӣ

در طعم به ز قند سفید مکرری

Бо он малоҳатат ки сириштаанд дар ниҳод

با آن ملاحتت که سرشته اند در نهاد

Ширнӣу ҷони Фзотр аз оби Сикандарӣ

شیرنی و جان فزاتر از آب سکندری

Рангини чунонкии софтар аз ангабини ноб

رنگین چنانکه صاف تر از انگبین ناب

Ширини чунон ки хубтар аз қанди ҷавҳарӣ

شیرین چنان که خوبتر از قند جوهری

Соиғтарӣ зи шаҳду гўоротрии зи шер

سایغ تری ز شهد و گواراتری ز شیر

Нофеътар аз шароб ва накӯтар зи шукрӣ

نافع تر از شراب و نکوتر ز شکری

Дар тозагии латифтар аз барги лола Эй

در تازگی لطیف تر از برگ لاله ای

Дар нозукии рақиқтар аз мӯии лоғарӣ

در نازکی رقیق تر از موی لاغری

Он худ ғизои ҷисм ва ту ҷовиди қӯти ҷон

آن خود غذای جسم و تو جاوید قوت جان

Дар хосияти ҳазор раҳ аз бодаи беҳтарӣ

در خاصیت هزار ره از باده بهتری

Онро тароват аз чаҳ ва инро тараб куҷост

آن را طراوت از چه و این را طرب کجاست

На дида ӣ хурӯс ва на хӯни кабӯтарӣ

نه دیده ی خروس و نه خون کبوتری

Аз хиҷлати оби бскаҳи арақ рехт шуд равон

از خجلت آب بسکه عرق ریخت شد روان

То дид мари туро ки чунин тоза ва тарӣ

تا دید مر ترا که چنین تازه و تری

Ақди дрри наҳуфта аз ҷазаъи ман ба ҷайб

عقد درر نهفته از جزع من به جیب

Чун қуфлӣ аз ақиқ ки бар ганҷи гавҳарӣ

چون قفلی از عقیق که بر گنج گوهری

Баси тангтар зи чашми бахилӣ ки лоҷарам

بس تنگ تر ز چشم بخیلی که لاجرم

Дрўъдаҳ бесаботтар аз боди сарсарӣ

دروعده بی ثبات تر از باد صرصری

Дил бар сарати ниҳод ва диҳад ҷон ба пот низ

دل بر سرت نهاد و دهد جان به پات نیز

Шояд ғами сафойӣ аз ин бештари хурӣ

شاید غم صفایی از این بیشتر خوری