Ёр дар парда кунад дили шукрӣ

یار در پرده کند دل شکری

Вой бар мо кунад ар ҷилва гарӣ

وای بر ما کند ار جلوه گری

Мурғи дили мон ба домати ҳамаи умр

مرغ دل مان به دامت همه عمر

Шуд нишотами ғам беболу парӣ

شد نشاطم غم بی بال و پری

Злу фақрами сабаби қурби ту гашт

ذل و فقرم سبب قرب تو گشت

Хурмои давлат бепоу сиррӣ

خرما دولت بی پا و سری

То шараф ёфтам аз хок дарат

تا شرف یافتم از خاک درت

Ҷонами осӯдаи дил аз дрбдрӣ

جانم آسوده دل از دربدری

Ҷуз ба меҳри ту маро диду шунӯд

جز به مهر تو مرا دید و شنود

Бошад аз ғояти кӯрӣу карӣ

باشد از غایت کوری و کری

Ҳаст то ашки сифеду рухи зард

هست تا اشک سفید و رخ زرد

Нест моро ғам бесиму зарӣ

نیست ما را غم بی سیم و زری

Онкӣ чун ашк шуд аз дидаи магар

آنکه چون اشک شد از دیده مگر

Бозаши орем ба оҳи саҳарӣ

بازش آریم به آه سحری

Ҳама аз сахти дилиҳои ту нест

همه از سخت دلی های تو نیست

Ноларо иллати ин бе асарӣ

ناله را علت این بی اثری

Сари сафойӣ ба раҳат сояд ва ҳаст

سر صفایی به رهت ساید و هست

Хоки пои ту ба аз тоҷўрӣ

خاک پای تو به از تاجوری