Рух намӯдӣ агар аз пардаи парӣ

رخ نمودی اگر از پرده پری

Саҷда кардӣ ба ту дар хуб тарӣ

سجده کردی به تو در خوب تری

Равшан омад ҳамаро кӯрии меҳр

روشن آمد همه را کوری مهر

Кард то пеши маати ҷилва гарӣ

کرد تا پیش مهت جلوه گری

Нисбати сарв ба болой ту кард

نسبت سرو به بالای تو کرد

Боғбон аз дар кӯтаҳи назарӣ

باغبان از در کوته نظری

Қадамӣ дар назараши бози хиром

قدمی در نظرش باز خرام

То хаҷали гирд аз он бе басарӣ

تا خجل گرد از آن بی بصری

Бо гул рӯй ту мискини булбул

با گل روی تو مسکین بلبل

Сӯй гулшан равад аз бе хабарӣ

سوی گلشن رود از بی خبری

Маҳви рафтори тўомд ки ниҳод

محو رفتار توآمد که نهاد

Ҷовдони сар ба камари Кебеки дарӣ

جاودان سر به کمر کبک دری

Дилам аз лаъли ту дандон накунад

دلم از لعل تو دندان نکند

Гарчи ҳосил будаш хӯни ҷгарӣ

گرچه حاصل بودش خون جگری

Инс ва ҷон нест ба ғайри ту маро

انس و جان نیست به غیر تو مرا

Инсу ҷон агар ҳуру парӣ

انس و جان اگر حور و پری

Муфтӣ аз манъи сафойӣ дар ишқ

مفتی از منع صفایی در عشق

Риш говӣ кунад аз кӯии харӣ

ریش گاوی کند از کوی خری