Кош чун мино ба дастат будамӣ
کاش چون مینا به دستت بودمی
Пеш рӯй чашм мастат будамӣ
پیش روی چشم مستت بودمی
Ҳамчуи холи эмини зи офоти дўкўн
همچو خال ایمن ز آفات دوکون
Бо ду лаъл мепарастат будамӣ
با دو لعل می پرستت بودمی
Фориғ аз фикри ду гетӣ то абад
فارغ از فکر دو گیتی تا ابد
Сархуш аз ҷом аластат будамӣ
سرخوش از جام الستت بودمی
Гуҳ ба тарафи чеҳру гуҳи атрофи дӯш
گه به طرف چهر و گه اطراف دوش
Чун ду зулф пршкстт будамӣ
چون دو زلف پرشکستت بودمی
Қоиму соҷд ба хизмати бандаи вор
قایم و ساجد به خدمت بنده وار
Гуҳи баланд вагоҳ пастат будамӣ
گه بلند وگاه پستت بودمی
Шаҳду заҳру лутфу қаҳру сулҳу ҷанг
شهد و زهر و لطف و قهر و صلح و جنگ
Қарнҳо бо ҳар чаҳ ҳастат будамӣ
قرن ها با هر چه هستت بودمی
Ҷон ба меҳрат май нбстмгар зи кин
جان به مهرت می نبستم گر ز کین
Чун дили паймон гстт будамӣ
چون دل پیمان گستت بودمی
Кардамӣ аз дасти ғами зи ӣнҷои сафар
کردمی از دست غم ز اینجا سفر
Гарна зинсони пой бастат будамӣ
گرنه زینسان پای بستت بودمی
Пар гушӯдӣ мурғи иқболам агар
پر گشودی مرغ اقبالم اگر
Чун сафойии сайд шастат будамӣ
چون صفایی صید شستت بودمی