Зиёнати худ чаҳ буд аз меҳрбонӣ

زیانت خود چه بود از مهربانی

Ки кардӣ бо сабки рӯҳони гаронӣ

که کردی با سبک روحان گرانی

Ба сахтиҳои ҳиҷронат намудем

به سختی های هجرانت نمودم

Вале мемеРом аз ин сахти ҷонӣ

ولی می میرم از این سخت جانی

Туро то доман аз дастам раҳо шуд

ترا تا دامن از دستم رها شد

Нгстрдми бисоти Комронӣ

نگستردم بساط کامرانی

зи хоками буии ғами хоҳии шунидан

ز خاکم بوی غم خواهی شنیدن

Чу ман риҳлат кунам зини дори фонӣ

چو من رحلت کنم زین دار فانی

Маро аз дигарон афзӯн бизан захм

مرا از دیگران افزون بزن زخم

Ки дар ҳашарами шиносии зини нишоне

که در حشرم شناسی زین نشانی

Чу сагҳои сари кӯии ту эй кош

چو سگ های سر کوی تو ای کاش

Маро будӣ мақоми посбонӣ

مرا بودی مقام پاسبانی

Тараҳҳум кун бар ин пери гирифтор

ترحم کن بر این پیر گرفتار

Ки ё раби коми ёбӣ аз ҷавонӣ

که یا رب کام یابی از جوانی

Ба савдои ғамати шодам вале боз

به سودای غمت شادم ولی باز

Ғамами ҳосил буд зини шодмонӣ

غمم حاصل بود زین شادمانی

Чаҳ хусравҳо ки Фарҳоди тўгштнд

چه خسروها که فرهاد توگشتند

Ба шӯри ҳасанат эй ширини сонӣ

به شور حسنت ای شیرین ثانی

Сафойӣ кардӣ аз ишқаши тбро

صفایی کردی از عشقش تبرا

Марои андохтӣ дар бадгумонӣ

مرا انداختی در بدگمانی