Бо он ҳамаи лутфу меҳрбонӣ

با آن همه لطف و مهربانی

Дории сари хашму сари гаронӣ

داری سر خشم و سر گرانی

Пайдост аз он ду чашми ҷодӯ

پیداست از آن دو چشم جادو

Ақсоми румузи дили сетоне

اقسام رموز دل ستانی

Болои ту дар замини барангехт

بالای تو در زمین برانگیخت

Сад чархи балои ногаҳонӣ

صد چرخ بلای ناگهانی

Башитоб ба сайри боғи конҷост

بشتاب به سیر باغ کآنجاست

Густардаи бисоти Комронӣ

گسترده بساط کامرانی

Бархез ки сарви қоматон ро

برخیز که سرو قامتان را

Ҷовид ба ҷои худ нишоне

جاوید به جای خود نشانی

Бхром ки бар сараст мо ро

بخرام که بر سر است ما را

Дар пои ту шавқ ҷон фишонӣ

در پای تو شوق جان فشانی

Кандар қидмати ҳалоки сад бор

کاندر قدمت هلاک صد بار

Беҳтари зи ҳаёти ҷовдонӣ

بهتر ز حیات جاودانی

Брхоки ту хӯни хеш хӯрдан

برخاک تو خون خویش خوردن

Моро ба аз оби зиндагонӣ

ما را به از آب زندگانی

Гуфтӣ ки ба фурқатами бунаи дил

گفتی که به فرقتم بنه دل

То бози маро ба худ расонӣ

تا باز مرا به خود رسانی

Дили кӯ ки нуҳум ба сабри ков ро

دل کو که نهم به صبر کاو را

Барадии зи кафами чунонкии доне

بردی ز کفم چنانکه دانی

Зинҳори ту расми собирӣ ро

زنهار تو رسم صابری را

Омӯз ба мо агар туоне

آموز به ما اگر توانی

Дар перем ӯ ғулом худ хонд

در پیریم او غلام خود خواند

Сад ҳайфи сафойӣ аз ҷавонӣ

صد حیف صفایی از جوانی