То шудӣ эй дӯст аз канори сафойӣ

تا شدی ای دوست از کنار صفایی

Шуд чу дил аз кафи зи дили қарори сафойӣ

شد چو دل از کف ز دل قرار صفایی

Бӯ ки кунад бахти раҳбарӣ ки дигар бор

بو که کند بخت رهبری که دگر بار

Бар сар Кувайт фитад гузори сафойӣ

بر سر کویت فتد گذار صفایی

Саъд Саидаш набӯд варна аз он дар

سعد سعیدش نبود ورنه از آن در

Нест ҷудоӣ ба ихтиёри сафойӣ

نیست جدایی به اختیار صفایی

Бо ҳамаи заъфи эҳтимоли бори фироқат

با همه ضعف احتمال بار فراقت

Сабри мФрмо ки нест кори сафойӣ

صبر مفرما که نیست کار صفایی

Дай равад ар сад раҳу баҳори даройад

دی رود ار صد ره و بهار درآید

Бе ту куҷои бушковади баҳори сафойӣ

بی تو کجا بشکفد بهار صفایی

Кӣ нанишинад маро ба ҷои ту дар дил

کی ننشیند مرا به جای تو در دل

Меҳри ту кофӣаст ғмгсори сафойӣ

مهر تو کافی است غمگسار صفایی

Дар ду ҷаҳонами бутӣ ба ҷуз ту набояд

در دو جهانم بتی به جز تو نباید

Ёди ҷамолат басаст ёри сафойӣ

یاد جمالت بس است یار صفایی

Гӯй бидон тарки тундху ки биомуз

گوی بدان ترک تندخو که بیاموز

Тарзи вафои дорӣ азнигор сафойӣ

طرز وفا داری از نگار صفایی

Шукри худо кин санами з лутф барандохт

شکر خدا کاین صنم ز لطف برانداخت

Расми шикоят ба рӯзгори сафойӣ

رسم شکایت به روزگار صفایی

Гуфтят аз дар чу субҳи иди даройам

گفتیت از در چو صبح عید درآیم

То чаҳ кунад ҳукми кирдигори сафойӣ

تا چه کند حکم کردگار صفایی

Аз асари доғи ишқи баъди шаҳодат

از اثر داغ عشق بعد شهادت

Хӯн чакад аз сабза ӣ мазори сафойӣ

خون چکد از سبزه ی مزار صفایی

Бошад агар лутфи дӯст бо ҳамаи нуқсон

باشد اگر لطف دوست با همه نقصان

Нур сафойӣ занад ба нори сафойӣ

نور صفایی زند به نار صفایی