Аҷаб дорам ту бо ин хуби рӯе

عجب دارم تو با این خوب رویی

Наяндешӣ чаро аз тунди хуӣ

نیندیشی چرا از تند خویی

Амон аз чашми фаттонат ки дорад

امان از چشم فتانت که دارد

Ба айни шарми чандини фитнаи ҷӯӣ

به عین شرم چندین فتنه جویی

Кунам гӯшт ба фармони ҳ рчаҳ бошад

کنم گوشت به فرمان ه رچه باشد

Нуҳуми гардан ба ҳикмат ҳар чаҳ гӯйӣ

نهم گردن به حکمت هر چه گویی

Дамидат офтоб аз пеши рӯи боз

دمیدت آفتاب از پیش رو باز

Зиҳӣ бешармӣ ва бе обрӯе

زهی بی شرمی و بی آبرویی

Ба зулфат доштӣ занҷири пайванд

به زلفت داشتی زنجیر پیوند

Агар будӣ мар ӯро нофаи ҷӯӣ

اگر بودی مر او را نافه جویی

Ба қадати нисбаташ будӣ агар сарв

به قدت نسبتش بودی اگر سرو

Набӯдӣ орӣ аз ин машки мӯе

نبودی عاری از این مشک مویی

Ба чашмам бо ҳазорон даври пое

به چشمم با هزاران دور پایی

Нсўдии пои фиғони зини дайри пўиӣ

نسودی پا فغان زین دیر پویی

Марои ҳиҷри туу ононро ҷавор аст

مرا هجر تو و آنان را جوار است

Дареғ аз мансаби сагҳои кӯе

دریغ از منصب سگ های کویی

Нагунҷад дар қалами ҳасанат ки бе ҳарф

نگنجد در قلم حسنت که بی حرف

Сабақи барадии зи хӯбӣ дар никуӣ

سبق بردی ز خوبی در نکویی

Баёнати хому маънӣ нотамом аст

بیانت خام و معنی ناتمام است

Сафойӣ дар сафоташ ҳар чаҳ гӯйӣ

صفایی در صفاتش هر چه گویی