Алии алсбоҳ чаҳ гулҳо ки дар гулистон ҳо
علیالصباح چه گلها که در گلستانها
Заданд чоки зи рашки рахти гиребон ҳо
زدند چاک ز رشک رخت گریبانها
зи шавқ рӯй ту дар нолаанд варна баҳор
ز شوق روی تو در نالهاند ورنه بهار
Баҳона Эйаст барои ҳазордастон ҳо
بهانهای است برای هزاردستانها
Ба саҳари чашми ту нозам ки бо ҳазорон сайд
به سِحر چشم تو نازم که با هزاران صید
Ба ҷои монда ҳанузаш хаданги мижгон ҳо
به جای مانده هنوزش خدنگ مژگانها
Гирифтам онкии ситодами дил аз кафат чаҳ кунам
گرفتم آنکه ستادم دل از کفت چه کنم
Кафии ҳарир ки дар вай нишаста пайкон ҳо
کفی حریر که در وی نشسته پیکانها
Миёни толибу матлӯби муқтадоу мурӣд
میان طالب و مطلوب مقتدا و مرید
Ба аҳди ҳасани ту дар ҳам шикасти паймон ҳо
به عهد حسن تو در هم شکست پیمانها
Ба ҳалқаи ҳалқаи зулфати дилам гирифтор аст
به حلقهحلقهٔ زلفت دلم گرفتار است
Барои як тан танҳо ки дид зиндон ҳо
برای یک تن تنها که دید زندانها
Ба дафъи дарди мФрмои маро ба сӯии табиб
به دفع درد مفرما مرا به سوی طبیب
Ки хаста ту надорад хаёли дармон ҳо
که خستهٔ تو ندارد خیال درمانها
зи фазли ишқи ҳамин файзи бас ки ҳар шабу рӯз
ز فضل عشق همین فیض بس که هر شب و روز
Ато кунад ба ман аз нақди ашки домон ҳо
عطا کند به من از نقد اشک دامانها
Дили шикаста ки помоли зулфи саркаши тест
دل شکسته که پامال زلف سرکش تست
Магӯ дили омадаи гӯйии асири чавгон ҳо
مگو دل آمده گویی اسیر چوگانها
Шудам ба мағлата дар ҷиргаи сегон дарат
شدم به مغلطه در جرگهٔ سگان درت
Бидон умед ки хуонеи марои яке зон ҳо
بدان امید که خوانی مرا یکی زآنها
Ба пои дӯсти сафойии сари афканам ки рӯй
به پای دوست صفایی سر افکنم که روی
Ки нест қобили қурбони мақдамаши ҷон ҳо
که نیست قابل قربان مقدمش جانها