Чора ӣ андӯҳро соқӣ набинам ҷузи шароб

چاره ی اندوه را ساقی نبینم جز شراب

Ҳар қадари ободами афзӯни хоҳӣ афзӯн кун хароб

هر قدر آبادم افزون خواهی افزون کن خراب

Воъиз аз нирон сухан ронад ман аз кавсари балӣ

واعظ از نیران سخن راند من از کوثر بلی

Бошад ӯро табъ оташ ҳаст мо рохўии об

باشد او را طبع آتش هست ما راخوی آب

Фитна ӣ Бобул ба бедорӣ дигар кас нанигарад

فتنه ی بابل به بیداری دگر کس ننگرد

Як раҳ аз Њорути ҷодӯӣ туро бинад ба хоб

یک ره از هاروت جادوی ترا بیند به خواب

Гар саҳоби чашми ман хӯни борад аз ғами неи аҷаб

گر سحاب چشم من خون بارد از غم نی عجب

Ин аҷаби коўрдаҳ эй сад диҷлаи об аз як ҳубоб

این عجب کآورده ای صد دجله آب از یک حباب

Шуд қавии сахташи қавӣ то дил бидон рух дида дӯхт

شد قوی سختش قوی تا دل بدان رخ دیده دوخت

Кӣ Фтўр ояд каттонро тору пуд аз моҳтоб

کی فتور آید کتان را تار و پود از ماهتاب

Аз ҷазои мандяш агар бе ҷурми резии хӯни халқ

از جزا مندیش اگر بی جرم ریزی خون خلق

Ҳар гуноҳӣ каз ту сар зад май нўисндши савоб

هر گناهی کز تو سر زد می نویسندش ثواب

Дайри вонгзоштму зи ғами халосами хости зуд

دیر وانگذاشتم و ز غم خلاصم خواست زود

Донамаш зин беҳисобӣ ёфт муздӣ бе ҳисоб

دانمش زین بی حسابی یافت مزدی بی حساب

Кишт ва аз ҳиҷрони марои якбора ҷон осуду тан

کشت و از هجران مرا یکباره جان آسود و تن

Давлатии дигар ки теғаш раҳмат оварад аз азоб

دولتی دیگر که تیغش رحمت آورد از عذاب

Он қадр бигиристам дар оташи савдои ишқ

آنقدر بگریستم در آتش سودای عشق

Каз каломам менаёбӣ ҷузи бухории бртроб

کز کلامم می نیابی جز بخاری برتراب

Сӯхтани зи оташ буд аммо сафойии ишқи байн

سوختن ز آتش بود اما صفایی عشق بین

Кам ба дил афрӯхт чандини озар аз як илтиҳоб

کم به دل افروخت چندین آذر از یک التهاب